Η ΕΕ επιβάλει κυρώσεις στην Κίνα και αυτή διακόπτει τις εξαγωγές κρίσιμων υλικών και προϊόντων υψηλής τεχνολογίας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε σε νέες κυρώσεις κατά κινεζικών εταιρειών, κατηγορώντας τες ότι στηρίζουν τη ρωσική πολεμική βιομηχανία.

Η Κίνα απάντησε άμεσα: Απαγόρευσε την εξαγωγή κρίσιμων προϊόντων διπλής χρήσης (dual-use) υψηλής τεχνολογίας προς συγκεκριμένες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

Η αντιπαράθεση κλιμακώνεται και φέρνει στο προσκήνιο μια σκληρή πραγματικότητα που πολλοί στην Ευρώπη προτιμούσαν να αγνοούν.

Σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις, η ΕΕ στόχευσε κινεζικές οντότητες που κατηγορούνται ότι προμηθεύουν εξαρτήματα και τεχνολογία στο ρωσικό στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Η αντίδραση του Πεκίνου ήταν άμεση και στοχευμένη: Απαγόρευση εξαγωγών σε τουλάχιστον 14 ευρωπαϊκές εταιρείες από χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Πολωνία.

Τα προϊόντα που μπαίνουν στο στόχαστρο περιλαμβάνουν εξαρτήματα για drones, οχήματα, λέιζερ και άλλες κρίσιμες τεχνολογίες.

Η Κίνα δεν περιορίζεται στις άμεσες απαγορεύσεις. Υπενθυμίζει, με τον δικό της τρόπο, ότι ελέγχει μεγάλο μέρος της παγκόσμιας αγοράς σπάνιων γαιών – υλικών απαραίτητων για την πράσινη μετάβαση, την ψηφιακή τεχνολογία και, κυρίως, για τη σύγχρονη αμυντική βιομηχανία.

Στο παρελθόν έχει ήδη χρησιμοποιήσει αυτό το όπλο απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η απειλή ότι μπορεί να κάνει το ίδιο στην Ευρώπη δεν είναι θεωρητική.Ταυτόχρονα, η εξάρτηση της Δύσης από κινεζικές αλυσίδες εφοδιασμού γίνεται ολοένα και πιο ορατή.

Ακόμη και το αμερικανικό στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα αντιμετωπίζει καθυστερήσεις στην παραγωγή προηγμένων οπλικών συστημάτων, ακριβώς επειδή κρίσιμα εξαρτήματα και πρώτες ύλες περνούν από την Κίνα ή ελέγχονται από αυτήν.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Από τη μία πλευρά, επιμένει στην πολιτική των κυρώσεων απέναντι στη Ρωσία και σε όσους θεωρεί ότι τη στηρίζουν. Από την άλλη, παραμένει βαθιά εξαρτημένη από την κινεζική βιομηχανία για τεχνολογία, πρώτες ύλες και ενδιάμεσα προϊόντα.

Κάθε νέο μέτρο κατά του Πεκίνου αυξάνει τον κίνδυνο αντιποίνων που πλήττουν άμεσα την ευρωπαϊκή οικονομία και την αμυντική της επάρκεια.

Το αποτέλεσμα είναι μια επικίνδυνη κλιμάκωση. Η ΕΕ προσπαθεί να απομονώσει τη Ρωσία, αλλά στην πράξη ωθεί την Κίνα και τη Ρωσία σε ακόμη στενότερη συνεργασία.

Και την ίδια στιγμή αποκαλύπτει τις δικές της αδυναμίες: χωρίς επαρκή εγχώρια παραγωγή κρίσιμων υλικών και τεχνολογιών, η «στρατηγική αυτονομία» παραμένει σύνθημα και όχι πραγματικότητα.

Η Κίνα δείχνει ότι διαθέτει εργαλεία πίεσης που η Ευρώπη δεν μπορεί εύκολα να αγνοήσει.