Σταθερά σε τροχιά υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας διατηρούν τις δυνάμεις τους οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή, καθώς τα δεδομένα παρακολούθησης αεροπορικών πτήσεων (OSINT / Flight Tracking) καταγράφουν κατακόρυφη αύξηση των αποστολών στρατηγικών μεταφορών κατά τα τελευταία εικοσιτετράωρα.

Δεκάδες βαρέα μεταγωγικά αεροσκάφη της αμερικανικής Αεροπορίας (USAF), κυρίως τύπου C-17 Globemaster III και C-5M Super Galaxy, πραγματοποιούν συνεχείς αερομεταφορές από αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη (όπως το Ramstein στη Γερμανία) με προορισμό την περιοχή ευθύνης της CENTCOM στη Μέση Ανατολή.

Θωράκιση υποδομών και ανεφοδιασμός

Η αερογέφυρα αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει να ενισχύσει τις αμυντικές δυνατότητες των βάσεών της σε Κατάρ, Ιορδανία, Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία, εν μέσω των συνεχιζόμενων απειλών από την Τεχεράνη και τις προσκείμενες σε αυτήν πολιτοφυλακές.

Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, οι αποστολές αυτών των αεροσκαφών περιλαμβάνουν:

Μεταφορά συστημάτων αεράμυνας (πυρχοστοιχίες Patriot και THAAD) για την προστασία των αμερικανικών υποδομών.

Εφοδιασμό με πυρομαχικά και ανταλλακτικά για τα μαχητικά αεροσκάφη 5ης γενιάς (F-35, F-22) και τα μαχητικά κρούσης (F-15E, F-16) που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή.

Υποστήριξη των ιπτάμενων δεξαμενόπλοιων (KC-135/KC-46), τα οποία είναι απαραίτητα για τη διατήρηση συνεχών περιπολιών στον αέρα.

Αν και οι μετακινήσεις αυτές αποτελούν μέρος των σχεδίων εκτάκτου ανάγκης της Διοίκησης Μεταφορών των ΗΠΑ (USTRANSCOM), η χρονική στιγμή που εκδηλώνεται η αερογέφυρα στέλνει ένα σαφές μήνυμα αποτροπής (deterrence) προς το Ιράν: οι ΗΠΑ προετοιμάζουν το έδαφος για κάθε ενδεχόμενο σενάριο, διασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις τους θα έχουν την απαιτούμενη εφοδιαστική υποστήριξη (logistics) σε περίπτωση γενικευμένης σύρραξης.

Ανάλυση: Τα 3 σενάρια για το «μεγάλο πλήγμα» και ο παράγοντας Τραμπ

Την ίδια ώρα, διεθνείς αμυντικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το κύμα αερομεταφορών και η διάταξη δυνάμεων αποτελούν προάγγελο μίας ευρύτερης στρατιωτικής επιχείρησης που ενδέχεται να εκδηλωθεί άμεσα.

Όπως τονίζουν, τα «αποτυπώματα» της επικείμενης κλιμάκωσης είναι πλέον ορατά παντού:

Αερογέφυρα: Δεκάδες αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού των ΗΠΑ έχουν μετασταθμεύσει στο Ισραήλ, ενώ μοίρες μαχητικών και στρατηγικά βομβαρδιστικά σε ΗΠΑ και Βρετανία βρίσκονται σε κατάσταση μέγιστης ετοιμότητας (High Alert).

Πολεμικός συναγερμός στο Ισραήλ: Η Ισραηλινή Αεροπορία και η Διεύθυνση Πληροφοριών (Aman) βρίσκονται στο σημείο αιχμής, οι δήμοι ανοίγουν ξανά τα δημόσια καταφύγια, ενώ ειδοποιούνται έφεδροι. Παράλληλα, καταγράφηκαν κρίσιμες επαφές στην Ουάσινγκτον μεταξύ του Διοικητή της Μοσάντ, Ρομάν Γκόφμαν, και του Διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ.

Το δεύτερο «σημείο καμπής»: Οι αντάρτες Χούθι κήρυξαν ναυτικό αποκλεισμό στη Σαουδική Αραβία, απειλώντας το Στενό Μπαμπ αλ-Μαντέμπ και πλήττοντας σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια, ανοίγοντας δεύτερο μέτωπο στα θαλάσσια περάσματα.

Τα τρία υποψήφια σενάρια των αμερικανικών/ισραηλινών πληγμάτων

Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, εάν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αποφασίσει να διατάξει το «μαζικό πλήγμα» που άφησε να εννοηθεί στις τελευταίες δηλώσεις του, οι πιθανοί στόχοι χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:

1. Ενεργειακές Υποδομές του Ιράν

Ο πρωταρχικός στόχος είναι η νήσος Χαργκ (Kharg Island), από όπου διέρχεται η συντριπτική πλειοψηφία των εξαγωγών ιρανικού αργού πετρελαίου. Ένα καίριο πλήγμα εκεί θα στερούσε ακαριαία από την Τεχεράνη τους οικονομικούς της πόρους. Το ρίσκο: Είναι σχεδόν βέβαιο ότι το Ιράν θα απαντήσει χτυπώντας τις πετρελαϊκές υποδομές και τις μονάδες αφαλάτωσης των χωρών του Κόλπου.

2. Απευθείας Χτύπημα στο Πυρηνικό Πρόγραμμα

Εστίαση στις βαθιά προστατευμένες εγκαταστάσεις (όπως το σύμπλεγμα στο όρος Pickaxe). Επειδή το βάθος είναι απαγορευτικό ακόμα και για τις ισχυρότερες βόμβες διάτρησης καταφυγίων (bunker busters), οι αναλυτές δεν αποκλείουν ειδικές επιχειρήσεις ή πλήγματα στις ηγετικές δομές και την αλυσίδα διοίκησης του προγράμματος εμπλουτισμού.

3. Εκκαθάριση των Στενών του Ορμούζ

Μια εκτεταμένη επιχείρηση εξουδετέρωσης των παράκτιων συστοιχιών πυραύλων, των ταχύπλοων του IRGC και των σταθμών ραντάρ/drones κατά μήκος των Στενών. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν: ακόμα κι αν η αμερικανική αεροπορία καταστρέψει το 90% των υποδομών, αρκεί ελάχιστος εξοπλισμός στα χέρια των Φρουρών της Επανάστασης για να κρατήσει τα ασφάλιστρα της ναυτιλίας στα ύψη.

Το πολιτικό παράδοξο

Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης είναι ο ρόλος του Ισραήλ. Ενώ σε προηγούμενες φάσεις ήταν ο κύριος επιτιθέμενος, αυτή τη φορά ο Τραμπ διαμηνύει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να ενεργήσουν αυτόνομα.

Η τακτική αυτή αφήνει -προς το παρόν- το εσωτερικό του Ισραήλ σε μια ιδιότυπη «νηνεμία στο επίκεντρο του τυφώνα», με τις αεροπορικές συνδέσεις να συνεχίζονται, την ώρα που η ευρύτερη περιοχή φλέγεται. Ωστόσο, με τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές (midterms) να πλησιάζουν, το χρονικό παράθυρο για τις αποφάσεις της Ουάσινγκτον στενεύει επικίνδυνα.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ