Σε κατάσταση πρωτοφανούς εσωτερικής αποδιοργάνωσης φαίνεται να περιέρχεται το καθεστώς της Τεχεράνης, σύμφωνα τουλάχιστον με ορισμένες πηγές, καθώς οι οικονομικές πιέσεις, ο ναυτικός αποκλεισμός και η κοινωνική οργή διαβρώνουν πλέον και τον σκληρό πυρήνα του κρατικού μηχανισμού ασφαλείας.

Σύμφωνα με οπτικοακουστικό υλικό και αναφορές από μεγάλες πόλεις του Ιράν —όπως το Ισφαχάν, η Ταμπρίζ και η Μασχάντ— πληθαίνουν τα περιστατικά μελών των δυνάμεων ασφαλείας και της αστυνομίας που αρνούνται να εκτελέσουν διαταγές ή εγκαταλείπουν τις θέσεις τους. Ορισμένοι μάλιστα προχωρούν σε δημόσιες βιντεοσκοπημένες καταγγελίες με ακάλυπτα τα πρόσωπά τους, διαμαρτυρόμενοι για τη μη καταβολή των μισθών τους και την αδυναμία επιβίωσης των οικογενειών τους.

Την ίδια ώρα, η οικονομική ασφυξία αποτυπώνεται καθαρά στις κρίσιμες εμπορικές υποδομές. Στο λιμάνι Shahid Rajaee στο Bandar Abbas, το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της χώρας από το οποίο διακινείται κανονικά το 85% των εμπορευματοκιβωτίων, η δραστηριότητα έχει μειωθεί κατακόρυφα, εντείνοντας τη γενικευμένη έλλειψη βασικών αγαθών και καυσίμων.

Μπροστά στον φόβο ενός νέου, ανεξέλεγκτου κύματος διαδηλώσεων, οι αρχές κλιμακώνουν την προληπτική τρομοκρατία. Στη φυλακή Ghezel Hesar στο Karaj καταγράφηκαν εκτελέσεις δεκάδων πολιτικών κρατουμένων, προκειμένου να αποτραπούν μαζικές αποδράσεις σε περίπτωση γενικευμένης αναταραχής. Χαρακτηριστική της κατάστασης είναι η περίπτωση της 43χρονης μητέρας Leila Abdul Hassani, η οποία καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία του «πολέμου κατά του Θεού», απλώς επειδή κατέγραψε με το κινητό της φωτιά σε προηγούμενες κινητοποιήσεις.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ