Πώς θα αναπληρώσει τα καύσιμα των ΕΔ η Ελλάδα αν στερέψει η παγκόσμια αγορά από το μπλόκο στο Ορμούζ

Σε μια ελληνοτουρκική αναμέτρηση, κρίσιμος παράγοντας που καθορίζει την έκβαση (εκτός των αποθεμάτων όπλων και πυρομαχικών και του πώς αυτά θα χρησιμοποιηθούν), είναι η αντοχή της γραμμής ανεφοδιασμού καυσίμων.

Αν η σύγκρουση συμπέσει με το παγκόσμιο έμφραγμα που προκαλεί το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν εφιάλτη σε περίπτωση μιας σύρραξης με την Τουρκία: ακόμα κι αν οι θαλάσσιοι διάδρομοι προς τα διυλιστήριά μας παραμένουν ανοιχτοί, η παγκόσμια αγορά δεν έχει το κατάλληλο πετρέλαιο για να μας πουλήσει.

Το κλείσιμο των Στενών θέτει εκτός αγοράς το 20% του παγκόσμιου αργού υψηλής περιεκτικότητας σε θείο (sour crude).

Αυτό ακριβώς το βαρύ αργό είναι απαραίτητο για τα μεσαία αποστάγματα από τα οποία παράγονται το ναυτικό ντίζελ F-76 (το οποίο καίνε οι φρεγάτες ΜΕΚΟ 200HN και ο υπόλοιπος Στόλος, καθώς η κηροζίνη αποκλείεται για λόγους πυρασφάλειας) και η στρατιωτική κηροζίνη F-34 (JP-8) των μαχητικών μας.

Το όριο της πρώτης γραμμής: 30 έως 60 ημέρες: Σε κατάσταση πολεμικής εμπλοκής, ο ρυθμός κατανάλωσης (burn rate) εκτινάσσεται κατακόρυφα:

Ένα F-16 με συνεχή χρήση μετάκαυσης (afterburner) καταναλώνει τόνους F-34 μέσα σε ελάχιστα λεπτά αερομαχίας.

Μια φρεγάτα ΜΕΚΟ που αναπτύσσει μέγιστη ταχύτητα 31 κόμβων ενεργοποιώντας τους αεριοστροβίλους LM2500 «ρουφάει» πολλαπλάσιο F-76 ανά ώρα, σε σύγκριση με την οικονομική πλεύση των 15 κόμβων με τους πετρελαιοκινητήρες.

Τα διαβαθμισμένα Εθνικά Αποθέματα Πολέμου (War Reserve Stocks) σε υπόγειες δεξαμενές διασποράς εξασφαλίζουν πλήρη επιχειρησιακή επάρκεια για 30 έως 60 ημέρες επιχειρήσεων υψηλής έντασης (τα πυρομαχικά από την άλλη δεν ξεπερνούν τι2 72 ώρες)!

Πώς αναπληρώνονται τα αποθέματα αν κλείσει ο Κόλπος;

Όταν τα αρχικά αποθέματα αρχίσουν να εξαντλούνται και τα φορτία από τον Περσικό Κόλπο είναι μηδενικά, η Ελλάδα υποχρεώνεται να στραφεί σε συγκεκριμένες, εξαιρετικά σύνθετες εναλλακτικές αναπλήρωσης:

Η «μάχη» για τα εναλλακτικά βαρέα αργά:

Τα ελληνικά διυλιστήρια (Motor Oil και Helleniq Energy) διαθέτουν υψηλό δείκτη συνθετότητας (Nelson Complexity Index) και μπορούν να διυλίσουν διαφορετικά «χαρμάνια».

Για να βγάλουν F-76 και F-34, η χώρα θα πρέπει να ανταγωνιστεί σκληρά τις παγκόσμιες υπερδυνάμεις για φορτία βαρέος αργού από τη Δυτική Αφρική (Αγκόλα, Νιγηρία), τη Λατινική Αμερική (Βραζιλία, Μεξικό) ή επιλεγμένα κοιτάσματα της Βόρειας Αφρικής. Οι ναύλοι και τα premium τιμής θα είναι αστρονομικά, απαιτώντας άμεσες διακρατικές συμφωνίες προτεραιότητας.

Αναδιαμόρφωση διύλισης (Blending & Cracking):

Αν είναι διαθέσιμο μόνο ελαφρύ αργό (όπως το αμερικανικό WTI, που αποδίδει κυρίως βενζίνη και νάφθα), τα διυλιστήρια υποχρεώνονται να αλλάξουν πλήρως τη λειτουργία των μονάδων υδρογονοπυρόλυσης (hydrocrackers).

Η απόδοση σε F-76 πέφτει δραματικά ανά βαρέλι, γεγονός που σημαίνει ότι πρέπει να διυλιστεί διπλάσιος και τριπλάσιος όγκος ελαφρού αργού για να βγει η ίδια ποσότητα στρατιωτικού καυσίμου.

«Κανιβαλισμός» της πολιτικής αεροπορίας και των αεροδρομίων:

Το κράτος δεσμεύει άμεσα τα στρατηγικά αποθέματα 90 ημερών της χώρας.

Οι τεράστιες ποσότητες πολιτικού Jet A-1 στα διεθνή αεροδρόμια (Ελ. Βενιζέλος, Ηράκλειο κ.ά.) κατάσχονται και μετατρέπονται άμεσα σε στρατιωτικό F-34 (JP-8) μέσω των κινητών μονάδων έγχυσης προσθέτων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Παράλληλα, το κοινό ντίζελ κίνησης αναμιγνύεται για να καλύψει τις ανάγκες του Στρατού Ξηράς και βοηθητικών μονάδων.

Εισαγωγή έτοιμων τελικών προϊόντων αντί για αργό: Αν η εύρεση κατάλληλου αργού αποτύχει, η Αθήνα θα αναγκαστεί να παρακάμψει τα δικά της διυλιστήρια και να αναζητήσει έτοιμο διυλισμένο ναυτικό ντίζελ F-76 και κηροζίνη F-34 απευθείας από συμμαχικά αποθέματα στη Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ, διακινώντας τα με εξειδικευμένα product tankers.

Χερσαίες παρακάμψεις από Δυσμάς: Χρήση των λιμένων της Δυτικής Ελλάδας (Πάτρα, Ηγουμενίτσα, Αστακός) για εκφόρτωση φορτίων μακριά από το θέατρο του Αιγαίου και μεταφορά μέσω σιδηροδρόμου ή βυτιοφόρων, καθώς και περιορισμένος ανεφοδιασμός μέσω Βαλκανίων (Βουλγαρία/Ρουμανία).

Επιχειρησιακό «δελτίο» (Mission Rationing): Τέλος στις πτήσεις επίδειξης ισχύος ή περιπολίας ρουτίνας. Οι απογειώσεις περιορίζονται αυστηρά σε αναχαιτίσεις άμεσου κινδύνου (scramble) και στρατηγικά πλήγματα, ενώ τα πολεμικά πλοία κινούνται αποκλειστικά σε ταχύτητες οικονομίας.

Η Ελλάδα δεν θα μείνει από καύσιμα στην πρώτη φάση μιας σύγκρουσης.

Όμως, σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς πέραν των 60 ημερών, με τον Περσικό Κόλπο κλειστό, η δυνατότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να πολεμούν δεν θα κριθεί μόνο στο Αιγαίο (βέβαια, δεν υπάρχουν όπλα για πόλεμο 60 ημερών, αλλά ακόμα τα επιχειρησιακά σχέδια και αποθέματα είναι προσανατολισμένα σε πόλεμο 72 ωρών!).

Θα κριθεί στα συμβόλαια παράδοσης φορτίων από τον Ατλαντικό, στην ευελιξία των εγχώριων μονάδων διύλισης και στην ικανότητα της χώρας να αντέξει το αστρονομικό οικονομικό κόστος της παγκόσμιας ενεργειακής στενότητας.