Στην σύνοδο που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου στην Τεχεράνη μεταξύ υψηλόβαθμων αξιωματούχων της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας, και του Πακιστάν (Συμμαχία της Μέκκα) προσφέρθηκε οικονομική προσφορά («λύτρα» επί της ουσίας) ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων προς τους Χούθι μέσω ιρανικής διαμεσολάβησης, με στόχο τον τερματισμό των επιθέσεων εναντίον σαουδαραβικών στόχων!

Ειδικότερα στην Τεχεράνη έφτασαν ο υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας Καλίντ μπιν Σαλμάν, ο αρχηγός του πακιστανικούΣστρατού Ασίμ Μουνίρ και ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ) Ιμπραχίμ Καλίν.

Οι τρεις αξιωματούχοι, που εκπροσωπούν τις χώρες του Συμφώνου Κοινής Άμυνας της Μέκκας (υπογεγραμμένο τον Αύγουστο του 2026), συναντήθηκαν με τον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, τον γραμματέα του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Μοχσέν Ρεζαεΐ και ανώτερα στελέχη του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε με φόντο την εντατικοποίηση των επιθέσεων των Χούθι εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και τους φόβους για μία νέα κλιμάκωση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών-Ισραήλ και Ιράν.

Οι τέσσερις χώρες συμφώνησαν να συνεχίσουν τον διάλογο για την ενίσχυση της περιφερειακής συνεργασίας σε θέματα ειρήνης και ασφάλειας.

Σύμφωνα με την Israel Hayom, η πρόταση της Σαουδικής Αραβίας προβλέπει τη μεταφορά 1 δισ. δολαρίων στους Χούθι μέσω του Ιράν, προκειμένου να καλύψουν, μεταξύ άλλων, μισθούς δημοσίων υπαλλήλων σε περιοχές υπό τον έλεγχό τους και εργασίες ανασυγκρότησης.

Πηγές από το Ριάντ αναφέρουν ότι ο πρίγκιπας Καλίντ μπιν Σαλμάν μετέφερε το ποσό μαζί του με στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος κατά την άφιξή του στην Τεχεράνη!

Η απευθείας διαμεσολάβηση του Ιράν μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούθι, στο πλαίσιο μιας πολυμερούς συνόδου που περιλαμβάνει και τις χώρες του Συμφώνου της Μέκκας, καταγράφεται ως σημαντική εξέλιξη.

Ενώ ο άμεσος στόχος των συνομιλιών είναι η διαχείριση της απειλής των Χούθι και η αποφυγή περαιτέρω κλιμάκωσης, η ίδια η διαδικασία ενισχύει την εικόνα μιας περιφερειακής διπλωματίας που επιχειρεί να ρυθμίσει ζητήματα ασφάλειας εκτός του αποκλειστικού πλαισίου των αμερικανο-ισραηλινών επιδιώξεων.

Με λίγα λόγια οι τέσσερις χώρες μαζί ουσιαστικά «τελειώσουν» τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ και την επιρροή του στον Κόλπο και την Μέση Ανατολή για τους εξής λόγους:

• Υπονόμευση της απομόνωσης του Ιράν

Ο βασικός άξονας της πολιτικής Τραμπ-Νετανιάχου (και της προηγούμενης στρατηγικής των ΗΠΑ) ήταν η διατήρηση του Ιράν σε απομόνωση και η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των αραβικών κρατών εναντίον του.

Η παρουσία του Σαουδάραβα υπουργού Άμυνας στην Τεχεράνη, μαζί με υψηλόβαθμους αξιωματούχους Τουρκίας και Πακιστάν, και η αποδοχή του Ιράν ως διαμεσολαβητή για τους Χούθι, δείχνει ότι βασικοί περιφερειακοί παίκτες διαπραγματεύονται απευθείας με την Τεχεράνη.

• Αυτόνομη διαχείριση της απειλής των Χούθι

Οι Χούθι αποτελούν ιρανικό proxy και έχουν πλήξει επανειλημμένα τη Σαουδική Αραβία. Η στρατηγική που προωθεί το Ισραήλ (και υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ) είναι η στρατιωτική πίεση και η εξουδετέρωση των δυνατοτήτων των Χούθι μέσω ισραηλινών ή αμερικανικών επιχειρήσεων.

Η επιλογή της Σαουδικής Αραβίας να επιδιώξει οικονομική ρύθμιση και να πληρώσει μάλιστα ένα δισ. δολάρια μέσω ιρανικής διαμεσολάβησης δείχνει την προτίμηση της σε διπλωματική λύση αντί για την «σκληρή» γραμμή του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ.

• Το Σύμφωνο της Μέκκας ως εναλλακτικό πλαίσιο ασφαλείας

Το Σύμφωνο Κοινής Άμυνας της Μέκκας (Σαουδική Αραβία-Τουρκία-Πακιστάν) λειτουργεί ως περιφερειακός μηχανισμός ασφαλείας που δεν εξαρτάται από τις ΗΠΑ.

Όταν οι τρεις αυτές χώρες συζητούν από κοινού με το Ιράν για την Υεμένη, δημιουργείται ένα παράλληλο πλαίσιο διαχείρισης κρίσεων που υποκαθιστά, τον ρόλο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ως «εγγυητών» της ασφάλειας στον Κόλπο.

Η Σαουδική Αραβία με αυτή την κίνηση δείχνει ότι δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει την αντι-ιρανική ατζέντα του Νετανιάχου ή τις στρατιωτικές επιλογές που προωθούνται από την Ουάσιγκτον.

Αυτό περιορίζει τη δυνατότητα των ΗΠΑ και του Ισραήλ να χρησιμοποιήσουν τη Σαουδική Αραβία ως «πιόνι» σε μια ευρύτερη αντιπαράθεση με το Ιράν.

Ο Νετανιάχου έχει επανειλημμένα παρουσιάσει την ανάγκη ενός ενιαίου μετώπου (Ισραήλ + αραβικά κράτη + ΗΠΑ) εναντίον του Ιράν.

Όταν η Σαουδική Αραβία κάθεται στο ίδιο τραπέζι με την Τεχεράνη για να ρυθμίσει την κρίση των Χούθι, η εικόνα αυτού του ενιαίου μετώπου «θρυμματίζεται».

Με λίγα λόγια, η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως εχθρός που πρέπει να απομονωθεί και να πιεστεί στρατιωτικά. Αντιμετωπίζεται και ως συνομιλητής για την επίλυση περιφερειακών προβλημάτων. Αυτό είναι ακριβώς το αντίθετο από τη στρατηγική που προωθεί ο άξονας Τραμπ-Νετανιάχου.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ