Σε μακροχρόνιο «πάγωμα» και de facto αναστολή οδηγείται η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), επιβεβαιώνοντας τους φόβους ότι η αδυναμία έμπρακτης προστασίας των ερευνών βυθού απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα θα οδηγούσε σε στρατηγικό ναυάγιο.

Μιλώντας σε αναλυτές μετά την ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων της εταιρείας για το εννεάμηνο του 2026, ο διευθύνων σύμβουλος της γαλλικής Nexans, Julien Hueber, αποκάλυψε ότι η όποια πιθανή επανεκκίνηση του έργου μετατίθεται πλέον για το 2028.

Η εταιρεία έχει ουσιαστικά απεμπλακεί από το άμεσο ρίσκο του GSI, δεσμεύοντας τις παραγωγικές της μονάδες με άλλα έργα στη Μεσόγειο:

«Έχουμε μειώσει τον κίνδυνο που συνδέεται με το GSI, καθώς προχωράμε με νέο έργο τεχνολογίας MI, διασφαλίζοντας την αξιοποίηση της παραγωγικής μας μονάδας έως τα μέσα του 2028», ανέφερε ο επικεφαλής του γαλλικού κολοσσού, προσθέτοντας με νόημα: «Είτε προχωρήσει το GSI είτε όχι, αυτό δεν θα αλλάξει τη συνολική εικόνα των οικονομικών μας προβλέψεων έως το 2028».

Το παρασκήνιο της μετάθεσης

Η επίκληση της ανάγκης για «πολύμηνες έρευνες βυθού, προκαταρκτικό σχεδιασμό και χρηματοδότηση» αποτελεί το τεχνοκρατικό περιτύλιγμα μιας σκληρής γεωπολιτικής πραγματικότητας.

Το έργο βρέθηκε σε τέλμα από τη στιγμή που οι έρευνες του πλοίου βυθομέτρησης βρέθηκαν αντιμέτωπες με την παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων σε διεθνή ύδατα εντός της δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ. Η απροθυμία της Αθήνας να επιβάλει την ολοκλήρωση των ερευνών υπό στρατιωτική προστασία, σε συνδυασμό με το διπλωματικό και ρυθμιστικό αλαλούμ, οδήγησαν την ανάδοχο εταιρεία στην απόφαση να «κλειδώσει» άλλες συμβάσεις, αφήνοντας το έργο στο περιθώριο.

Απομονωμένη η Κύπρος

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί βαρύ πλήγμα για τη γεωστρατηγική θέση του ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο:

Ακυρώνεται στην πράξη η ενιαία θαλάσσια συνέχεια ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο, αφήνοντας τη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Κάσου και της Κρήτης έρμαιο των τουρκικών διεκδικήσεων.

Η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει το μοναδικό μη διασυνδεδεμένο κράτος-μέλος της ΕΕ, με το ενεργειακό της μέλλον να υποθηκεύεται και τις πιέσεις για εμπλοκή της Τουρκίας στους ενεργειακούς διαδρόμους να εντείνονται.

Η μετάθεση του έργου στο 2028 ισοδυναμεί με παραδοχή στρατηγικού αδιεξόδου, με την Άγκυρα να καταγράφει καθαρή νίκη τακτικής χωρίς καν να χρειαστεί να κλιμακώσει στο πεδίο.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ