Κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες στο ρωσικό-ουκρανικό μέτωπο. Παρότι οι Ουκρανοί έχουν εξαπολύσει μαζικές επιθέσεις με drones σε διυλιστήρια, αποθήκες καυσίμων και στρατιωτικές βάσεις και όλα αυτά σε μεγάλες αποστάσεις, εντός της ρωσικής επικράτειας η ρωσική πλευρά δείχνει αξιοσημείωτη αδράνεια.

Οι ζημιές που έχει καταφέρει το Κίεβο είναι σημαντικές, όμως η αντίδραση της Μόσχας παραμένει ανεξήγητα περιορισμένη.

Πολλοί είναι αυτοί μέσα στη Ρωσία που αντιδρούν έντονα για αυτή την «παθητικότητα».

Αναλυτές και στρατιωτικοί σχολιαστές αναρωτιούνται: «Δεν έχει η Ρωσία πλέον αρκετές “ανάσες” ή όπλα για να επιφέρει άμεση απάντηση αλλά και αντιαεροπορικές δυνάμεις για να καλύψει τόσο εκτεταμένους στόχους, ή μήπως αφήνει σκόπιμα τις επιθέσεις να εξελίσσονται προετοιμάζοντας κάτι μεγαλύτερο;»

Η μεταφορά εκατοντάδων αντιαεροπορικών συστημάτων (πάνω από 900) μόνο στην περιοχή της Μόσχας αποτελεί από μόνη της έμμεση παραδοχή αδυναμίας.

Υπάρχει μεγάλη συζήτηση τις τελευταίες μέρες για την ενίσχυση της αεράμυνας γύρω από τη Μόσχα και αυτό λόγω του φόβου ουκρανικών επιθέσεων με drones, ενόψει της παρέλασης της 9ης Μαΐου, κάτι που ο Ζελένσκι θα ήθελε να κάνει για λόγους εντυπωσιασμού αλλά και για να επαναφέρει τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του, μετά το Ιράν κάτι που αποτελεί διακαή του πόθο. .

Τέσσερα χρόνια και δύο μήνες μετά την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, η Ρωσία αναγκάζεται να θωρακίσει την ίδια την πρωτεύουσά της.

Όλα φαίνεται να ξεκίνησαν από τα αρχικά λάθη, τα οποία πλέον δεν ειναι δυνατόν να διορθωθούν: Δηλαδή την πρόωρη αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων που βρίσκονταν έξω από το Κίεβο και το Χάρκοβο τον Μάρτιο του 2022, αλλά και την πλήρη αδυναμία αντίδρασης μετά τη βύθιση του καταδρομικού «Μόσκβα» στις 14 Απριλίου του 2022.

Όταν μία χώρα θέλει να θεωρείται η δεύτερη στρατιωτική δύναμη του πλανήτη, δεν αφήνει τέτοια πλήγματα αναπάντητα, ούτε υποχωρεί χωρίς σοβαρά ανταλλάγματα. Σήμερα, η μόνη λογική εξήγηση για αυτή την επιλεκτική αδράνεια είναι η ύπαρξη κάποιου μεγαλύτερου σχεδίου, η προετοιμασία του οποίου απαιτεί συντήρηση αλλά και συσσώρευση δυνάμεων.

Είτε πρόκειται για μία νέα μεγάλη επίθεση προς το Κίεβο από τα σύνορα με τη Λευκορωσία, είτε για κάποια αεροπορική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας εναντίον των Βαλτικών χωρών, μόνο ένα τέτοιο σενάριο φαίνεται να δικαιολογεί την τωρινή στάση της Μόσχας.

Αν όχι τότε η στάση της ίσως είναι ενδεικτική της κόπωσης που έχει επιφέρει ο τετραετής πόλεμος στην Ουκρανία.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ