Δημοσιοποιήθηκαν εικόνες του πρώτου εγχώριου drone καμικάζι μακράς ακτίνας δράσης ή χαμηλού κόστους βλήματος cruise, με την ονομασία «Άρπυια».

Οι φωτογραφίες δείχνουν ένα μικρό μη επανδρωμένο αεροσκάφος σταθερής πτέρυγας, τοποθετημένο σε βάσεις, ενώ σε μία από αυτές εμφανίζεται και δεύτερο παρόμοιο όχημα σε περιβάλλον που παραπέμπει σε δοκιμές ή μεταφορά.

Το σύστημα φέρεται να εντάσσεται στην κατηγορία των one-way attack drones (OWA) ή loitering munitions χαμηλού κόστους, τα οποία έχουν αναδειχθεί ως κρίσιμη κατηγορία οπλικών συστημάτων στους σύγχρονους πολέμους, καθώς συνδυάζουν σχετικά χαμηλή τιμή μονάδας με δυνατότητα πλήγματος σε στόχους από απόσταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες θα έχει βεληνεκές πάνω από 500 χλμ. ενώ η κατασκευή του στηρίχτηκε σε ήδη έτοιμους εναέριους στόχους.

Παρότι δεν έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημα τεχνικά χαρακτηριστικά, η σχεδίαση παραπέμπει σε πλατφόρμα που μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο για αποστολές αναγνώρισης όσο και για πλήγματα μονής κατεύθυνσης.

Η εμφάνιση του «Άρπυια» εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της επιτάχυνσης της ελληνικής προσπάθειας για ανάπτυξη και παραγωγή μη επανδρωμένων συστημάτων.

Τους τελευταίους μήνες το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν δώσει έμφαση στη μαζική παραγωγή drones, με εργοστάσια όπως το 306 ΕΒΤ στις Αχαρνές να αυξάνουν την παραγωγική τους δυναμικότητα, ενώ προχωρά η δημιουργία πρόσθετων μονάδων.

Παράλληλα, έχουν παρουσιαστεί συστήματα όπως το θαλάσσιο μη επανδρωμένο «Πυρπολητής» του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ προχωρούν προμήθειες ξένων loitering munitions, όπως τα αμερικανικά Switchblade.

Η ανάπτυξη εγχώριων λύσεων χαμηλού κόστους θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την άμυνα στον Έβρο και το Αιγαίο.

Συστήματα αυτού του τύπου μπορούν να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος, προσφέροντας τη δυνατότητα πλήγματος σε στόχους χωρίς να απαιτούνται ακριβές πλατφόρμες ή υψηλός κίνδυνος για το προσωπικό.

Η δυνατότητα μαζικής παραγωγής και η μειωμένη εξάρτηση από εισαγωγές αποτελούν επίσης βασικά πλεονεκτήματα σε μια περίοδο αυξημένων περιφερειακών προκλήσεων.

Παράλληλα, η Ελλάδα ενισχύει το οικοσύστημα αμυντικής καινοτομίας μέσω του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και συνεργασιών με ιδιωτικές εταιρείες, ενώ συνεχίζονται δοκιμές διαφόρων μη επανδρωμένων πλατφορμών σε ασκήσεις.

Η κυκλοφορία εικόνων ενός συστήματος όπως το «Άρπυια» υποδηλώνει ότι η διαδικασία ανάπτυξης εγχώριων λύσεων προχωρά πέρα από τα ήδη ανακοινωμένα προγράμματα, αν και για την επιχειρησιακή του ωριμότητα και τις ακριβείς δυνατότητές του απαιτούνται επίσημες επιβεβαιώσεις και λεπτομερή τεχνικά στοιχεία.

Η έμφαση σε προσιτά, μαζικά παραγόμενα μη επανδρωμένα μέσα αντανακλά τις τάσεις που παρατηρούνται διεθνώς, όπου οι συγκρούσεις έχουν δείξει ότι η ποσότητα και η διαθεσιμότητα τέτοιων συστημάτων μπορούν να αντισταθμίσουν σε σημαντικό βαθμό το υψηλότερο κόστος παραδοσιακών οπλικών συστημάτων.

Για την Ελλάδα, η επιτυχής ολοκλήρωση και ενσωμάτωση τέτοιων προγραμμάτων θα μπορούσε να ενισχύσει ουσιαστικά τις δυνατότητες αποτροπής και αντίδρασης σε πολλαπλά μέτωπα.

Το κακό είναι ότι όλα αυτά έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και χρόνια.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ