Οι ΗΠΑ απειλούν ότι θα αποσύρουν την στήριξη για τα Φόκλαντ αν το Λονδίνο δεν αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες
Το Πεντάγωνο εξετάζει να χρησιμοποιήσει τις νήσους ως μοχλό πίεσης για τον στόχο του 5% του ΑΕΠ που θα πρέπει να δαπανά η Βρετανία για το ΝΑΤΟ
Οι ΗΠΑ εξετάζουν αλλαγή στάσης σε ότι αφορά την κυριαρχία των νησιών Φόκλαντ αν ο πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ δεν επιταχύνει την πορεία προς τον στόχο του ΝΑΤΟ για δαπάνες άμυνας και ασφάλειας στο 5% του ΑΕΠ.
Η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι το Λονδίνο καθυστερεί και ότι το επενδυτικό σχέδιο που είχε ανακοινωθεί το καλοκαίρι δεν αποτελεί επαρκές βήμα.
Ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στην εφημερίδα Telegraph ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα δεχθεί «ιδιαίτερη προσοχή» στην αξιολόγηση των συμμάχων.
«Θα περίμενα το Ηνωμένο Βασίλειο να λάβει ειδική προσοχή επειδή έχει τόσο μεγάλο δυναμικό. Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες να το ωθήσουμε και να του δώσουμε τη δυνατότητα να κάνει ένα μεγάλο βήμα», είπε.
Ρωτήθηκε ευθέως αν η Ουάσινγκτον μπορεί να αλλάξει θέση για τα Φόκλαντ. Απάντησε: «Μπορώ να πω ότι οι συνομιλίες είναι ειλικρινείς και τίποτα δεν αποκλείεται ως προς τις επιλογές για να ενθαρρύνουμε τον επιμερισμό του βάρους που επιδιώκουμε».
Η συζήτηση δεν εμφανίζεται από το πουθενά. Εσωτερικό σημείωμα του Πενταγώνου που είχε διαρρεύσει τον Απρίλιο έθετε ήδη το ενδεχόμενο αναθεώρησης της στάσης για τα Φόκλαντ ως διπλωματικό αντίβαρο.
Οι ΗΠΑ επισήμως παραμένουν ουδέτερες ως προς την κυριαρχία, αναγνωρίζοντας όμως τον de facto βρετανικό έλεγχο.
Η Αργεντινή διεκδικεί τα νησιά ως Μαλβίνες. Ο πρόεδρος Χαβιέρ Μιλέι είναι στενός σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ και επαναλαμβάνει ότι τα νησιά «ήταν, είναι και πάντα θα είναι αργεντίνικα». Η πίεση προς το Λονδίνο τον εξυπηρετεί πολιτικά.
Στην Ντάουνινγκ Στριτ το μήνυμα έρχεται σε άβολη στιγμή. Η Βρετανία έχει δεσμευτεί για 5% του ΑΕΠ έως το 2035.
Ο πρώτος προϋπολογισμός του Τζον Χίλι, σύμφωνα με το Telegraph, δεν δεσμεύει 3% του ΑΕΠ στην άμυνα έως το 2030.
Η αύξηση μετατίθεται στην αναθεώρηση δαπανών του 2027. Για την Ουάσινγκτον αυτό μοιάζει με αναβολή.
Για το Λονδίνο μοιάζει με δημοσιονομική πραγματικότητα. Τα Φόκλαντ μετατρέπονται από ιστορική πληγή του 1982 σε διαπραγματευτικό χαρτί του 2026.
