Η πολιτική εικόνα που διαμορφώνεται λίγους μήνες πριν τις επόμενες εθνικές εκλογές είναι σαφώς δυσμενής για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η αυτοδυναμία είναι «μακρινό όνειρο» και αυτό δεν οφείλεται σε κάποια συγκυριακή κακοτυχία, αλλά σε συσσωρευμένα προβλήματα που η κυβέρνηση δεν κατάφερε (ή δεν θέλησε) να αντιμετωπίσει.

Με τη ΝΔ να κυμαίνεται οριακά γύρω στο 30%, τον Αλέξη Τσίπρα να παγιώνεται στη δεύτερη θέση και τον Αντώνη Σαμαρά να ετοιμάζει την επιστροφή του με νέο κόμμα, το σενάριο της μη αυτοδυναμίας γίνεται ολοένα και πιο πιθανό, που σημαίνει ότι η όποια κυβέρνηση δημιουργηθεί θα είναι αποτέλεσμα πολυκομματικής συνεργασίας.

Οι τρεις πληγές της κυβέρνησης

1. Η οικονομική δυσαρέσκεια

Παρά τα θετικά μακροοικονομικά μεγέθη που παρουσιάζει η κυβέρνηση, η καθημερινότητα των πολιτών λέει άλλα.

Αγρότες ακόμα περιμένουν επιδοτήσεις του 2025, το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί, ενώ η ακρίβεια στα βασικά αγαθά συνεχίζει να «ροκανίζει» τα εισοδήματα. Η μεσαία τάξη, ο βασικός πυλώνας της ΝΔ, αρχίζει να απομακρύνεται

.2. Τα σκάνδαλα και η θεσμική φθορά

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν έχει κλείσει. Η δήλωση του Ταλ Ντίλιαν ότι «δεν λειτουργήσαμε ποτέ το Predator απλά το πουλήσαμε στην κυβέρνηση» έριξε νέο λάδι στη φωτιά, ενώ η άρνηση σύστασης εξεταστικής επιτροπής, ενισχύει την εντύπωση συγκάλυψης. Σε αυτό προστίθεται η γενικότερη αίσθηση αλαζονείας και συγκέντρωσης εξουσίας.

3. Η δεξιά «διάσπαση»

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι απλώς «φήμη». Η επικείμενη ομιλία του στο Ηράκλειο και οι συζητήσεις για νέο κόμμα δημιουργούν πονοκέφαλο στο Μέγαρο Μαξίμου.

Ένα νέο δεξιό σχήμα θα «τραβούσε» ψήφους από τη ΝΔ, ιδίως από τον λαϊκό-πατριωτικό χώρο, καθιστώντας την αυτοδυναμία αδύνατη και ίσως καταστήσει ανέφικτο ακόμα και το μπόνους των 20 εδρών που παίρνει το πρώτο κόμμα με ποσοστό 25%

Το δίλημμα του Μητσοτάκη

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αν συνεχίσει την ίδια γραμμή, κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο την αυτοδυναμία, αλλά και την πολιτική πρωτοβουλία.

Ο Τσίπρας έχει ήδη «μαζέψει» μεγάλο μέρος του αντικυβερνητικού χώρου, ενώ η Καρυστιανού απορροφά σταθερά τη δυσαρέσκεια των πολιτών που αναζητούν μία νέα λύση και μία φρέσκια επιλογή.

Η ΝΔ φαίνεται να χάνει ταυτόχρονα από τα δεξιά (Σαμαράς) και από το Κέντρο (Τσίπρας & Καρυστιανού).

Αυτό είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο για μια κυβέρνηση που βασίστηκε στην «σταθερότητα» ως κεντρικό αφήγημα.

Οι επόμενες εκλογές δεν θα είναι απλώς μια αναμέτρηση κομμάτων. Αυτή τη στιγμή, όλα δείχνουν ότι η αυτοδυναμία χάνεται και μαζί της η άνεση με την οποία κυβερνούσε μέχρι σήμερα η Νέα Δημοκρατία.

Ο χρόνος πιέζει και κάθε μέρα θα πιέζει ακόμα περισσότερο.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ