Η τουρκική αμυντική βιομηχανία σε τροχιά ανόδου: Εξαγωγές 11,3 δισ. δολαρίων!

Μεγάλο προβληματισμό προκαλεί στην Αθήνα η άνθιση και η άνοδος της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Βέβαια τώρα πια είναι πολύ αργά για δάκρυα καθώς όταν οι Τούρκοι ξεκινούσαν από την δεκαετία του ’80 προσπάθειες δημιουργίας δικής τους στρατιωτικής παραγωγής, στην Ελλάδα γελάγαμε και πετούσαμε χαρταετό.

Μόνο τον Οκτώβριο, οι τουρκικές εξαγωγές του αμυντικού κλάδου ανήλθαν σε 1,14 δισ. δολάρια, αυξημένες κατά 61% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025.

Στο δωδεκάμηνο από τον Νοέμβριο του 2025 έως τον Οκτώβριο του 2026 έφτασαν τα 11,357 δισ. δολάρια, δείχνοντας τη δυναμική που έχει αποκτήσει η συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Το προηγούμενο πλήρες έτος, το 2025, είχε κλείσει με εξαγωγές 10,054 δισ. δολαρίων. Από αυτές, τα 9,87 δισ. αφορούσαν αγαθά και τα 184 εκατ. υπηρεσίες της αμυντικής βιομηχανίας.

Η απόσταση από το 2002 είναι μεγάλη. Τότε, οι εξαγωγές άμυνας και αεροδιαστημικής περιορίζονταν στα 248 εκατ. δολάρια.

Στα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τον φετινό Νοέμβριο για την πορεία της τουρκικής Προεδρίας Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB), καταγράφονται πλέον περισσότερες από 4.000 επιχειρήσεις και περίπου 1.500 προγράμματα, έναντι 56 επιχειρήσεων και 62 προγραμμάτων το 2002.

Στην ίδια αποτύπωση, ο κύκλος εργασιών του κλάδου βρίσκεται στην περιοχή των 25 δισ. δολαρίων, ενώ οι ετήσιες δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης ξεπερνούν τα 3,5 δισ. δολάρια.

Στην πενταετία 2021–2025, η Τουρκία βρέθηκε στην 11η θέση των εξαγωγέων μεγάλων οπλικών συστημάτων, με μερίδιο 1,8% και αύξηση του όγκου των εξαγωγών της κατά 122% έναντι της προηγούμενης πενταετίας.

Κυριότεροι παραλήπτες ήταν το Πακιστάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ουκρανία.

Από τα drones στους αυτοκινητόδρομους και στα ευρωπαϊκά συμβόλαια

Η Baykar παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα αυτής της ανάπτυξης.

Η εταιρεία ανακοίνωσε για το 2025 εξαγωγές 2,2 δισ. δολαρίων, επί συνολικών εσόδων 2,5 δισ., με τις διεθνείς πωλήσεις να αντιστοιχούν στο 88% του τζίρου της. Στις 13 Νοεμβρίου 2026, η Baykar ανακοίνωσε ότι ένα AKINCI και δύο Bayraktar TB2 πραγματοποίησαν προσγειώσεις και απογειώσεις στον αυτοκινητόδρομο Μανίσα–Μπαλικεσίρ, σε άσκηση που αφορούσε τη συνέχιση των επιχειρήσεων όταν οι κανονικοί αεροδιάδρομοι δεν είναι διαθέσιμοι.

Στην ίδια ανακοίνωση, η εταιρεία ανέφερε ότι έχει υπογράψει εξαγωγικές συμφωνίες για τα συστήματά της με συνολικά 40 χώρες.Αντίστοιχα, οι δοκιμές του Bayraktar TB3 επεκτείνονται σε νέες αποστολές από το πλοίο TCG Anadolu.

Τον Σεπτέμβριο του 2026, η κατασκευάστρια ανακοίνωσε δοκιμή ρίψης ηχοσημαντήρων και συνεργασίας με αεροσκάφος ναυτικής επιτήρησης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στην κατάταξη των 100 μεγαλύτερων αμυντικών επιχειρήσεων για το 2024 περιλαμβάνονταν οι ASELSAN, Turkish Aerospace Industries, Baykar, Roketsan και MKE, με συνολικά αμυντικά έσοδα 10,1 δισ. δολαρίων.

Η ASELSAN στο εννεάμηνο του 2026 ανακοίνωσε ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών 30,7 δισ. δολαρίων και νέες εξαγωγικές συμβάσεις 1,9 δισ. Παράλληλα, οι δαπάνες έρευνας και ανάπτυξής της έφτασαν περίπου τα 1,26 δισ. δολάρια.

Στα μεγάλα προγράμματα, η Turkish Aerospace έχει υπογράψει οριστική σύμβαση για 48 μαχητικά KAAN προς την Ινδονησία, με πρόβλεψη βιομηχανικής συνεργασίας και εκπαίδευσης.

Στη στεριά, οι πρώτες παραδόσεις αρμάτων Altay σειριακής παραγωγής πραγματοποιήθηκαν στις 28 Οκτωβρίου 2025, στο πλαίσιο προγράμματος που προβλέπει 250 άρματα.Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η Ισπανία έχει επιλέξει 30 HÜRJET για το νέο σύστημα προκεχωρημένης εκπαίδευσης των πιλότων της, με επικεφαλής την Airbus. Η ισπανική βιομηχανική συμμετοχή προβλέπεται στο 60%.

Στην Πολωνία, μετά τη συμφωνία ηλεκτρονικού πολέμου 410 εκατ. δολαρίων του Δεκεμβρίου 2025, η ASELSAN υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2026 νέα σύμβαση με την AMZ Kutno για 24 επιπλέον συστήματα αναγνώρισης και επιτήρησης ARSUS.Η διεύρυνση της παραγωγής συνοδεύεται πάντως από εξαρτήσεις σε κρίσιμες τεχνολογίες.

Οι τουρκικές αρχές υπολογίζουν την εγχώρια συμμετοχή στο 82,3% για το 2025, όμως τα επιμέρους προγράμματα εξακολουθούν να αξιοποιούν ξένα υποσυστήματα.

Η GE Aerospace επιβεβαίωσε ότι το HÜRJET χρησιμοποιεί τον κινητήρα F404, ενώ τα πρωτότυπα του KAAN πετούν με F110. Η ανάπτυξη εγχώριας πρόωσης παραμένει κρίσιμο στάδιο για την επιδιωκόμενη μεγαλύτερη αυτονομία.Το ελληνικό στοίχημα: τεχνογνωσία, παραγωγή και διάρκειαΓια την Ελλάδα, η σημασία αυτών των εξελίξεων αφορά τόσο την αποτρεπτική ικανότητα όσο και τη βιομηχανική υποδομή που τη στηρίζει.

Η Αθήνα έχει δημοσιοποιήσει μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό σχεδιασμό 30 δισ. ευρώ για την περίοδο 2025–2036. Το βιομηχανικό του αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από το έργο που θα αναλάβουν οι ελληνικές επιχειρήσεις και την τεχνογνωσία που θα αποκτήσουν.

Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θέτει ως κατεύθυνση τουλάχιστον 25% ελληνική συμμετοχή στα νέα προγράμματα, με έμφαση στη μεταφορά τεχνολογίας.

Ο Νίκος Δένδιας έχει διευκρινίσει ότι πρόκειται για πολιτική που εφαρμόζεται με ευελιξία και μεσοσταθμική προσέγγιση.Στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», η επιδίωξη αφορά ένα ενιαίο δίκτυο αντιαεροπορικής, αντιβαλλιστικής και αντι-drone προστασίας.

Στις 31 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός ανέφερε ότι το πρόγραμμα βρίσκεται σε υλοποίηση και έθεσε στόχο πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας εντός 34 μηνών από εκείνη την ημερομηνία, με σταδιακές παραδόσεις.

Στο εγχώριο αντι-drone σκέλος, ο «Κένταυρος» της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας χρησιμοποιείται ήδη σε φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού.Παράλληλα, τον Μάρτιο του 2026 το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) υπέγραψε τέσσερις συμβάσεις για εγχώρια ανάπτυξη drone μίας χρήσης και τριών τύπων μη επανδρωμένων αεροσκαφών μάχης Κατηγορίας Ι.

Το πιο πρόσφατο βιομηχανικό βήμα ήρθε στις 4 Νοεμβρίου 2026, στην έκθεση EURONAVAL στο Παρίσι, όπου η Naval Group υπέγραψε δέκα νέες συμβάσεις με ελληνικές εταιρείες, καθώς και δύο μνημόνια συνεργασίας στην έρευνα και ανάπτυξη.

Το έργο περιλαμβάνει νέα τμήματα φρεγατών FDI στα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, θύρες τορπιλών από τη METLEN στον Βόλο, ηλεκτρολογικούς πίνακες από την KAFKAS στη Θεσσαλονίκη και πίνακες ελέγχου πρόωσης από την KASSIDIARIS στον Πειραιά.

Αυτές οι αναθέσεις δείχνουν πού θα κριθεί η ελληνική προσπάθεια: στη δυνατότητα των επιχειρήσεων να παραδίδουν αξιόπιστα προϊόντα, να αποκτούν επαναλαμβανόμενες παραγγελίες και να συμμετέχουν σε διεθνείς αλυσίδες παραγωγής.

Η τουρκική πορεία υπογραμμίζει την αξία της συνέχειας. Για την Ελλάδα, το ουσιαστικό κέρδος από τα εξοπλιστικά δισεκατομμύρια θα είναι μεγαλύτερο όσο αυξάνονται οι τεχνολογίες, οι ειδικευμένες θέσεις εργασίας και οι παραγωγικές δυνατότητες που θα παραμείνουν στη χώρα