Ερωτήματα για τις στρατηγικές και οικονομικές επιλογές της ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας προκαλεί η αποκάλυψη της επίσημης πρότασης της γερμανικής Diehl Defence για την προμήθεια 10 πλήρων πυροβολαρχιών IRIS-T SLM έναντι μόλις 1,9 δισ. ευρώ (περίπου 190 εκατ. ευρώ ανά πυροβολαρχία).

Αυτό γιατί ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας έλεγε ότι δεν υπήρχαν άλλες προτάσεις πλην των ισραηλινών συστημάτων ή ότι και αν υπήρχαν θα ήταν ακριβότερες.

Η γερμανική προσφορά, άμεσα συνδεδεμένη με την ευρωπαϊκή πρωτοβουλία ESSI (European Sky Shield Initiative), περιλάμβανε κλιμακωτή έκπτωση της τάξης του 35%, ρίχνοντας την καθαρή αξία στα 1,23 δισ. ευρώ.

Συνυπολογίζοντας τις προβλεπόμενες βιομηχανικές επιστροφές και το εγγυημένο κατασκευαστικό έργο που άγγιζε το 150% της αξίας της σύμβασης για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, το πραγματικό δημοσιονομικό κόστος για τη χώρα έπεφτε ουσιαστικά στο 1/3 της ισραηλινής πρότασης.

Η ισραηλινή τριπλέτα των 3+ δισ. και η εναλλακτική

Αντί της ενιαίας ευρωπαϊκής λύσης, η Αθήνα στράφηκε σε ένα εξαιρετικά δαπανηρό πολυτυπικό ισραηλινό μείγμα που αγγίζει τα 3,1 δισ. ευρώ για συστήματα SPYDER, BARAK-MX και David’s Sling.

Όπως επισημαίνουν στρατιωτικοί κύκλοι, ακόμη κι αν υπήρχε στρατηγική «υποχρέωση» απέναντι στο Τελ Αβίβ, η Ελλάδα θα μπορούσε να καλύψει την ανάγκη μεγάλου βεληνεκούς/αντιβαλλιστικής άμυνας με ένα σύστημα της ΙΑΙ (όπως το BARAK_MX ή το David’s Sling) και να θωρακίσει το μέσο βεληνεκές με τον γερμανικό IRIS-T SLM, διασφαλίζοντας τεράστια εξοικονόμηση πόρων και βιομηχανική εμπλοκή.

Το τεράστιο όφελος για τα ΕΑΣ και το ESSI

Το κρισιμότερο στοιχείο της γερμανικής πρότασης δεν ήταν μόνο το χαμηλό κόστος ανά μονάδα (το οποίο επιβεβαιώνεται και από τις πρόσφατες παραγγελίες χωρών όπως η Σλοβενία και η Λετονία στο πλαίσιο του ESSI γύρω στα 180-200 εκατ. ανά σύστημα), αλλά η συμπαραγωγή.

H ελληνική αμυντική βιομηχανία (με τα ΕΑΣ και την IDE/Intracom Defense) συμμετέχει ενεργά στο διεθνές κοινοπρακτικό πρόγραμμα του IRIS-T εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες.

Συγκεκριμένα:

Η IDE (Intracom Defense) έχει αναλάβει τα ηλεκτρονικά συστήματα και την τηλεμετρία. Κατασκευάζει το σύστημα παροχής ισχύος του πυραύλου (Power Supply Section), τη διεπαφή επικοινωνίας/τηλεμετρίας και τις μονάδες επίγειου ελέγχου και δοκιμών (Field Test Equipment).

Τα ΕΑΣ (πρώην ΠΥΡΚΑΛ/ΕΒΟ), είχαν αναλάβει το μηχανικό/εκρηκτικό μέρος την κατασκευή και γόμωση της πολεμικής κεφαλής (warhead) και τμημάτων του κινητήρα/δομής του πυραύλου.

Εγγυημένο έργο δεκαετίας: Η Diehl διαθέτει ήδη κλεισμένες γραμμές παραγωγής για τα επόμενα 10 χρόνια λόγω των τεράστιων παραγγελιών από Ουκρανία και ευρωπαϊκές χώρες. Η ελληνική εμπλοκή θα σήμαινε άμεση ροή εσόδων και κατοχύρωση εγχώριου κατασκευαστικού έργου για το 150% της αξίας των συστημάτων.

Αρχιτεκτονική ESSI: Στην πρωτοβουλία Sky Shield (όπου μετέχουν πάνω από 20 χώρες), ο IRIS-T SLM αποτελεί την επίσημη ευρωπαϊκή «ραχοκοκαλιά» για το μέσο βεληνεκές (μαζί με το Patriot για το μεγάλο και το Arrow-3 για το στρατηγικό/εξωατμοσφαιρικό επίπεδο).

Κοινός εκτοξευτής και SLX: Οι ίδιοι εκτοξευτές SLM μπορούν χωρίς καμία δομική τροποποίηση να δεχθούν σε μεικτή διάταξη (4+4) τόσο τα βλήματα SLM όσο και τα υπό ανάπτυξη IRIS-T SLX, τα οποία εκτοξεύουν την εμβέλεια αναχαίτισης στα 80 χιλιόμετρα.

Ναυτική εφαρμογή σε ΜΕΚΟ και LCS

Η ευελιξία του συστήματος εκτείνεται και στο Πολεμικό Ναυτικό. Υφίσταται κατατεθειμένη πρόταση για εγκατάσταση εκτοξευτών 8+8 πυραύλων IRIS-T SLM στις εκσυγχρονισμένες φρεγάτες MEKO 200HN, διπλασιάζοντας το απόθεμα αναχαίτισης δίπλα στα 16 κελιά ESSM Block II (σύνολο 32 βλήματα). Παράλληλα, εξετάζεται ως αξιόπιστη επιλογή modular αντιαεροπορικής ενίσχυσης για τα σκάφη LCS, λύνοντας το χρόνιο πρόβλημα έλλειψης αντιαεροπορικής ομπρέλας των αμερικανικών σκαφών.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ