Περικυκλώθηκε το Ορίκχιβ: Οι Ρώσοι επιτίθενται από παντού! – Είναι το τελευταίο ουκρανικό «κάστρο» πριν την Ζαπορίζια

Η μάχη για το Ορίκχιβ, το τελευταίο ουκρανικό «κάστρο» πριν την Ζαπορίζια, κλιμακώθηκε καθώς οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ολοκληρώσει την περικύκλωση της πόλης και ειδικές ομάδες εφόδου μάχονται ήδη στους κεντρικούς δρόμους Vodoprovidna και Hromadska.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τις προβλέψεις των προηγούμενων ημερών για επικείμενη κατάληψη της στρατηγικής αυτής πόλης.

Το Ορίκχιβ αποτελούσε επί μακρόν το πλέον οχυρωμένο σημείο στην ουκρανική αμυντική γραμμή προς τη Ζαπορίζια και είναι η πόλη από την οποία ξεκίνησε η μεγάλη ουκρανική αντεπίθεση του Ιουνίου του 2023, όταν το Κίεβο φιλοδοξούσε να καταλάβει την… Κριμαία!

Μία αντεπίθεση που κατέληξε σε πολύ μεγάλη ήττα για τους Ουκρανούς και έκτοτε οι Ρώσοι έχουν την μόνιμη πρωτοβουλία των κινήσεων σε όλα τα μέτωπα.

Οι ρωσικές δυνάμεις, μετά από συστηματική προετοιμασία με πυρά πυροβολικού, αεροπορικές επιδρομές και αποκοπή οδών ανεφοδιασμού, κατάφεραν να κλείσουν τον κλοιό.

Η κατάληψη κρίσιμων θέσεων δυτικά και νότια της πόλης, σε συνδυασμό με τον έλεγχο του αυτοκινητόδρομου, έχει απομονώσει τις ουκρανικές μονάδες που παραμένουν μέσα στο αστικό συγκρότημα.

Οι ειδικές δυνάμεις εφόδου που έχουν εισέλθει στους δρόμους της πόλης εφαρμόζουν την αποδεδειγμένης αποτελεσμαιτκότητας τακτική των μικρών, ευέλικτων ομάδων που διεισδύουν και εκκαθαρίζουν κτίρια, αναγκάζοντας τον αντίπαλο σε κατακερματισμένη και εξαρθρωμένη άμυνα.

Οι ουκρανικές αναφορές που μιλούσαν για σταθερή άμυνα και απόκρουση επιθέσεων έχουν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό ανακριβείς.

Η πραγματικότητα στο έδαφος δείχνει προοδευτική κατάρρευση της άμυνας υπό την πίεση των ρωσικών επιχειρήσεων.

Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται πλέον στην ουκρανική ηγεσία και στον νέο αρχηγό του στρατού, Μιχαΐλο Ντραπάτι, είναι ξεκάθαρο: Θα επιλέξουν μάχη μέχρι τον τελευταίο στρατιώτη μέσα σε μια ήδη περικυκλωμένη πόλη ή θα προχωρήσουν σε έγκαιρη αποχώρηση για να διασώσουν δυνάμεις;

Ο παλιός αρχηγός, ο Ολεξάντρ Σίρσκι, επέλεγε την τακτική «μάχη μέχρι τελευταίου ανδρός» που ναι μεν δυσκόλεψε τους Ρώσους, αλλά οδήγησε σε μεγάλη έλλειψη στρατιωτικού προσωπικού.

Η ιστορία παρόμοιων μαχών στην Ουκρανία δείχνει ότι η εμμονή στην άμυνα περικυκλωμένων θέσεων οδηγεί σε βαριές απώλειες χωρίς στρατηγικό όφελος.

Η ρωσική πλευρά συνεχίζει μεθοδικά την πίεση, εκμεταλλευόμενη την υπεροχή σε πυρά και την ικανότητα να αποκόπτει γραμμές ανεφοδιασμού.

Η πτώση του Ορίκχιβ θα ανοίξει τον δρόμο προς τη Ζαπορίζια και θα αποτελέσει σημαντικό πλήγμα στην ουκρανική άμυνα στη νότια κατεύθυνση.