Fuel Pass: Η μεγάλη εξαπάτηση των πολιτών – 26 ευρώ από τα 40 πήγαν κατευθείαν στις «τσέπες» πρατηρίων & εταιρειών
Πρόκειται για μια κλασική επιχείρηση «δώστε λεφτά στον λαό για να τα πάρουν άλλοι»
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το «νέο Fuel Pass» του 2026, που δίνει 40-50 ευρώ σε εκατομμύρια οδηγούς.
Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για μια κλασική επιχείρηση «δώστε λεφτά στον λαό για να τα πάρουν οι εταιρείες».
Τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Weekly Oil Bulletin) δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας: μετά την εφαρμογή του μέτρου, η διαφορά τιμής βενζίνης Ελλάδας-ΕΕ εκτοξεύτηκε κατά 166%!
Από +0,078 €/λίτρο πριν το Fuel Pass (9 Μαρτίου 2026) εκτινάχθηκε στα +0,208 €/λίτρο (13 Απριλίου 2026). Δηλαδή 0,13 €/λίτρο επιπλέον μόνο και μόνο επειδή μπήκε στην αντλία η «επιδότηση».
#ακρίβεια Οι διαφορές τιμών βενζίνης Ελλάδας και ΕΕ μετά την εφαρμογή του νέου Fuel Pass ΕΚΤΟΞΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΤΑ 166% (και θα υπάρξει και συνέχεια). 26 ευρώ από τα 40€ του Fuel Pass πήγε στις αδικαιολόγητες αυξήσεις τιμών των πετρελαϊκών και των εμπόρων ή των πρατηρίων!… https://t.co/3z4Vqoip6C pic.twitter.com/6USX4DixmH
— Proper Greek Analyst (@propergranalyst) April 21, 2026
Με 200 λίτρα γεμίσματα σε δύο μήνες (η μέση κατανάλωση ενός νοικοκυριού), τα 0,13 ευρώ γίνονται 26 ευρώ.
Ακριβώς τα 26 από τα 40 ευρώ του Fuel Pass που υποτίθεται ότι θα πήγαιναν στον πολίτη.
Τα υπόλοιπα 14 ευρώ; Μια σταγόνα στον ωκεανό, που εξαφανίζεται μέσα στην αύξηση της τιμής.
Και η κυβέρνηση το ήξερε. Το είχε δει να συμβαίνει το 2022 με τα Fuel Pass 1 & 2: τότε η απόκλιση Ελλάδας-ΕΕ είχε φτάσει το 300% μέσα σε τρεις μήνες.
Συνειδητή πολιτική επιλογή.
Γιατί; Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να πιάσει το πρόβλημα από τη ρίζα.
Η Ελλάδα έχει από τους υψηλότερους φόρους στην Ευρώπη (ΕΦΚ + ΦΠΑ).
Αντί να μειώσει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης όπως έκαναν άλλες χώρες, προτίμησε την «έξυπνη» λύση της στοχευμένης επιδότησης.
Το αποτέλεσμα; Οι πετρελαϊκές, οι εισαγωγείς και τα πρατήρια βλέπουν ότι οι καταναλωτές έχουν επιπλέον 40-50 ευρώ στην τσέπη και… προσαρμόζουν τις τιμές προς τα πάνω.
Είναι η κλασική οικονομία της επιδοτούμενης ζήτησης: όταν το κράτος βάζει λεφτά στην αγορά χωρίς να ελέγχει τα περιθώρια κέρδους, κάποιοι τα καρπώνονται.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Η ίδια κυβέρνηση που κόπτεται για «ανάπτυξη» και «επενδύσεις» δεν τόλμησε ούτε ένα πλαφόν στα υπερκέρδη των εταιρειών διύλισης.
Δεν προχώρησε σε ουσιαστική ενίσχυση του ανταγωνισμού. Δεν μείωσε έστω προσωρινά τον ΕΦΚ για να πέσουν οι τιμές σε όλους – και όχι μόνο στους «δικαιούχους».
Προτίμησε το εύκολο: να μοιράζει ψηφιακές κάρτες και να φωτογραφίζεται ότι «στήριξε τον κόσμο».
Την ίδια ώρα που η μέση τιμή βενζίνης στην Ελλάδα έφτασε τα 2,06 ευρώ (13 Απριλίου 2026), ενώ ο μέσος όρος ΕΕ ήταν πολύ χαμηλότερος.
Αυτό δεν είναι απλά κακή διαχείριση. Είναι πολιτική που ευνοεί τα μεγάλα συμφέροντα εις βάρος του Έλληνα οδηγού, του επαγγελματία, του αγρότη, του νοικοκυριού που παλεύει με τον πληθωρισμό.
Είναι η ίδια λογική που εφάρμοσε και στα προηγούμενα Fuel Pass: δίνουμε λίγα, παίρνουν πολλά, και μετά λέμε «κάναμε ό,τι μπορούσαμε».
Πόσα εκατομμύρια πήγαν τελικά στους καταναλωτές και πόσα «χάθηκαν» στις αυξήσεις τιμών;
Πότε θα σταματήσει να αντιμετωπίζει τους Έλληνες σαν πελάτες μιας πολιτικής που πληρώνουν ακριβά για να φαίνεται ότι «κάτι κάνει»;
Το Fuel Pass δεν είναι «μέτρο στήριξης». Είναι μέτρο μεταφοράς χρημάτων από την τσέπη των πολιτών στις τσέπες των πετρελαϊκών.