Δεν αρκεί μία συγνώμη και η επιστροφή χρημάτων, ακόμα και εντόκως, όταν πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα, όπως στην περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη.

Πρέπει και να αποπεμφθεί και να τεθεί υπό δικαστική διερεύνηση.

Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και βουλευτής Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας, Mακάριος Λαζαρίδης, προχώρησε σε δημόσια δήλωση με την οποία ομολόγησε την απάτη με το «πτυχίο»του και θέλει να επιστρέψει τα λεφτά που πήρε παράνομα.

Μόνο που εδώ υπάρχει κάτι που ο υφυπουργός αρνείται να κάνει και βασικά κανείς δεν του το έχει ζητήσει: Να παραιτηθεί.

Και γιατί πρέπει να παραιτηθεί; Πρώτον είπε ψέματα και το ομολόγησε.

Δεύτερον κατείχε δημόσιο αξίωμα το οποίο στέρησε από άλλους δύσμοιρους πολίτες, με απάτη καθώς δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα.

Τρίτον πρέπει να διωχθεί ποινικά όπως θα συνέβαινε σε όλους τους υπόλοιπους Έλληνες.

Τέταρτον, όπως και να το κάνουμε δεν μπορεί μία κυβέρνηση να έχει υπουργό με πτυχίο… Λυκείου.

Είναι πρόκληση για όλους όσους σπούδασαν και δεν κέρδισαν τίποτα από το πτυχίο τους επειδή δεν ανήκαν στην σωστή «ομάδα» ανθρώπων.

Υπάρχει και πέμπτος λόγος: Γιατί ενώ γνώριζε πως σχεδόν άπαντες θα ανακαλύψουν την αλήθεια, ωστόσο αυτός συνέχισε κανονικά το «δούλεμα» και εν μέρει το συνεχίζει ακόμα αφού «μπερδεύει» σκοπίμως τις έννοιες του «επιστημονικού συνεργάτη» με του «μετακλητού υπαλλήλου».

Προφανώς, στο τελευταίο πόνταρε στην άγνοια των περισσότερων πολιτών.

Αλλά ακόμα και αυτό είναι ηθικό ζήτημα: Οι πολίτες δεν ψηφίζουν για να τους κοροϊδεύουν οι πολιτικοί επειδή είναι εξυπνότεροι ή μορφωμένοι, αλλά για να τους λύνουν τα προβλήματα, να τους δημιουργούν ευημερούσα οικονομία και να τους προστατεύουν.

Όπως και να έχει από τη στιγμή που δεν παραιτήθηκε-αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση, η «συγγνώμη» αυτή έχει μηδενική αξία και η μόνη διάσταση που ενδιαφέρει είναι αυτή της ομολογίας.

Σε ό,τι αφορά την παρέμβαση της δικαιοσύνης τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά:

Οποιοσδήποτε πολίτης αν είχε διαπράξει απάτη κατά του Δημοσίου θα αντιμετώπιζε ποινή πολυετούς κάθειρξης.

Δεν θα του ελάφρυνε την θέση, ούτε αν ομολογούσε το αδίκημά του κατόπιν εορτής και κυρίως επειδή τον κατάλαβαν, ούτε ακόμα και αν επέστρεφε τα ποσά από τα οποία ωφελήθηκε.

Συνεπώς δεν μπορεί να είναι διαφορετική η αντιμετώπιση στον Μ.Λαζαρίζη, ή τουλάχιστον δεν πρέπει να είναι.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ