Χούθι: Η απειλή που δοκιμάζει τα αμυντικά συστήματα των 83 δισ. δολαρίων της Σαουδικής Αραβίας

Η Σαουδική Αραβία επενδύει τεράστια ποσά στην άμυνά της, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να εξαλείψει την απειλή επιθέσεων εναντίον αεροδρομίων, πετρελαϊκών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικών υποδομών.

Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, οι αμυντικές δαπάνες του βασιλείου έφτασαν τα 83 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, κατατάσσοντάς το μεταξύ των μεγαλύτερων στρατιωτικών δαπανών παγκοσμίως.

Το Ριάντ διαθέτει αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, συστήματα Patriot και THAAD, καθώς και οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης. Ωστόσο, η ύπαρξη προηγμένου εξοπλισμού δεν εγγυάται την αναχαίτιση κάθε επίθεσης, ιδιαίτερα όταν οι απειλές προέρχονται από διαφορετικές κατευθύνσεις και εκδηλώνονται ταυτόχρονα.

Η γεωγραφία και οι πολλαπλές απειλές

Ένας από τους βασικούς παράγοντες που δυσκολεύουν την άμυνα της χώρας είναι η τεράστια έκτασή της. Η προστασία δεν περιορίζεται στην πρωτεύουσα ή στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, αλλά περιλαμβάνει αεροδρόμια, αγωγούς, μονάδες αφαλάτωσης και άλλες κρίσιμες υποδομές.

Στα ανατολικά, το Ιράν έχει εξαπολύσει πυραύλους και drones κατά σαουδαραβικών στόχων, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Στα βόρεια, ένοπλες ομάδες στο Ιράκ που υποστηρίζονται από την Τεχεράνη έχουν στοχοποιήσει ενεργειακές υποδομές, ενώ από τον νότο οι Χούθι της Υεμένης συνεχίζουν τις επιθέσεις τους.

Οι σαουδαραβικές αρχές καλούνται έτσι να κατανείμουν τα διαθέσιμα αμυντικά συστήματα σε ένα εκτεταμένο δίκτυο πιθανών στόχων. Ακόμη και όταν πολλές απειλές αναχαιτίζονται, ορισμένες μπορεί να διαφύγουν από την αεράμυνα.

Η τακτική των Χούθι και η ιρανική υποστήριξη

Σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, οι Χούθι χρησιμοποιούν συνδυασμούς βαλλιστικών πυραύλων, πυραύλων κρουζ και drones μεγάλου βεληνεκούς. Η ταυτόχρονη χρήση διαφορετικών τύπων όπλων δυσκολεύει τον έγκαιρο εντοπισμό και την αντιμετώπιση των επιθέσεων.

Οι πύραυλοι κρουζ, που μπορούν να πετούν σε χαμηλό ύψος, είναι δυσκολότερο να εντοπιστούν σε ορισμένες συνθήκες. Παράλληλα, οι Χούθι έχουν παρουσιάσει νέους πυραύλους, μεταξύ των οποίων οι Hatem-2 και Palestine-2, για τους οποίους ειδικοί επισημαίνουν ομοιότητες με ιρανικά οπλικά συστήματα.

Η υποστήριξη από το Ιράν θεωρείται σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη των στρατιωτικών δυνατοτήτων της οργάνωσης. Εκθέσεις ειδικών του ΟΗΕ έχουν καταγράψει στο παρελθόν ευρήματα που συνδέονται με ιρανικής προέλευσης όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό στην Υεμένη.

Ωστόσο, οι Χούθι δεν ακολουθούν απαραίτητα σε κάθε περίπτωση τις προτεραιότητες της Τεχεράνης. Διατηρούν δικούς τους πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους, γεγονός που περιπλέκει τις προσπάθειες για αποκλιμάκωση μέσω διαμεσολάβησης.

Το δίλημμα ανάμεσα στη σύγκρουση και τη διπλωματία

Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται αντιμέτωπη με δύσκολες επιλογές. Η εντατικοποίηση των αεροπορικών επιδρομών θα μπορούσε να προκαλέσει νέες επιθέσεις αντιποίνων, ενώ μια συμφωνία με τους Χούθι θα απαιτούσε διαπραγματεύσεις για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, την ασφάλεια και τις οικονομικές διεκδικήσεις τους.

Οι Χούθι ζητούν, μεταξύ άλλων, τον τερματισμό των σαουδαραβικών επιδρομών υπέρ των κυβερνητικών δυνάμεων της Υεμένης, καθώς και αποζημιώσεις. Η Τεχεράνη έχει δηλώσει ότι είναι πρόθυμη να συμβάλει στην έναρξη συνομιλιών μεταξύ των δύο πλευρών.

Την ίδια στιγμή, η προστασία των υποδομών αποτελεί ζήτημα που ξεπερνά τον πετρελαϊκό τομέα. Αεροδρόμια, εγκαταστάσεις ύδρευσης και κέντρα δεδομένων είναι κρίσιμα για την οικονομία και τα σχέδια εκσυγχρονισμού του βασιλείου. Η παρατεταμένη αστάθεια μπορεί να επηρεάσει την εικόνα της χώρας απέναντι σε διεθνείς επενδυτές και επιχειρήσεις.

Η διεθνής στήριξη και τα όρια της αεράμυνας

Το Ριάντ αναζητά τη στήριξη περιφερειακών και διεθνών εταίρων, ενώ εξετάζεται η προμήθεια επιπλέον αμυντικών συστημάτων από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, και οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν περιορισμούς στα αποθέματα ορισμένων πυρομαχικών.

Η εμπειρία από προηγούμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των Χούθι δείχνει ότι οι αεροπορικές επιδρομές μπορούν να προκαλέσουν ζημιές, χωρίς κατ’ ανάγκη να εξαλείψουν τις στρατιωτικές δυνατότητες της οργάνωσης.

Το βασικό πρόβλημα για τη Σαουδική Αραβία δεν είναι, επομένως, μόνο το κόστος των αμυντικών συστημάτων, αλλά και η δυσκολία προστασίας μιας τεράστιας επικράτειας από ευέλικτες και πολλαπλές απειλές. Το Ριάντ καλείται να συνδυάσει την ενίσχυση της αεράμυνας με την αναζήτηση διπλωματικής λύσης, σε μια σύγκρουση που απειλεί τόσο την ασφάλεια όσο και τις οικονομικές φιλοδοξίες του.