Οι ΗΠΑ διαθέτουν ήδη εμπειρία στη μεταφορά ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από άλλες χώρες, ωστόσο, σύμφωνα με πρώην αξιωματούχους και ειδικούς που επικαλείται η Wall Street Journal, μια πιθανή επιχείρηση απομάκρυνσης θα παρουσίαζε πρωτοφανείς δυσκολίες.

Η διαδικασία θα απαιτούσε την εξαγωγή υλικού από εγκαταστάσεις που έχουν υποστεί σοβαρές καταστροφές από αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα, χώρους στους οποίους οι διεθνείς επιθεωρητές δεν έχουν πρόσβαση εδώ και σχεδόν έναν χρόνο. Παράλληλα, θα χρειαζόταν πολιτική συμφωνία για το πού θα μπορούσε να μεταφερθεί το εμπλουτισμένο ουράνιο της Τεχεράνης.

Όπως σημειώνει πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, πρόκειται πιθανότατα για την πιο πολύπλοκη επιχείρηση απομάκρυνσης τέτοιου υλικού που έχει επιχειρηθεί ποτέ, λόγω των τεχνικών δυσκολιών, των κινδύνων ασφαλείας και των γεωπολιτικών εντάσεων.

Το ζήτημα του ιρανικού πυρηνικού υλικού αποτελεί βασικό σημείο αντιπαράθεσης στις διαπραγματεύσεις Ουάσινγκτον–Τεχεράνης. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι το Ιράν συμφώνησε να παραδώσει το απόθεμα ουρανίου, κάτι που η ιρανική πλευρά διαψεύδει.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το Ιράν διαθέτει ποσότητες ουρανίου αρκετές για την κατασκευή πολλών πυρηνικών όπλων, γεγονός που αυξάνει την πίεση των ΗΠΑ να απομακρυνθεί το υλικό από τη χώρα.

Ιστορικά, παρόμοιες επιχειρήσεις έχουν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν, όπως η μεταφορά ουρανίου από το Καζακστάν τη δεκαετία του ’90 στο πλαίσιο της επιχείρησης Project Sapphire, αλλά και άλλες μικρότερες αποστολές από πρώην σοβιετικές εγκαταστάσεις.

Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει ειδικά τεχνικά προγράμματα και κινητές μονάδες αποσυναρμολόγησης, που επιτρέπουν τη μεταφορά πυρηνικού υλικού από το εξωτερικό με τη βοήθεια εξειδικευμένων ομάδων και εξοπλισμού.

Αν μια τέτοια αποστολή πραγματοποιηθεί στο Ιράν, θα απαιτηθεί συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς για την επιβεβαίωση της ποσότητας και της φύσης του υλικού, ενώ η επιχείρηση θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες.

Το ουράνιο αποθηκεύεται σε ειδικούς κυλίνδρους και πιθανόν θα χρειαστεί είτε να μεταφερθεί όπως είναι είτε να υποστεί επεξεργασία πριν τη μεταφορά του. Η πρόσβαση σε υπόγειες εγκαταστάσεις και πιθανές ζημιές από προηγούμενες επιθέσεις θα δυσκολέψουν περαιτέρω τη διαδικασία.

Όσον αφορά τον τελικό προορισμό, εξετάζονται διάφορα σενάρια: μεταφορά σε τρίτες χώρες, όπως η Ρωσία ή το Καζακστάν, ή αποθήκευση σε διεθνείς εγκαταστάσεις ελεγχόμενες από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ