Σε κρίσιμη αλλά σταδιακά βελτιούμενη κατάσταση εξακολουθεί να νοσηλεύεται η Κρίστα Πάικ, η οποία επέζησε από τη διαδικασία εκτέλεσης με θανατηφόρα ένεση στην πολιτεία του Τενεσί.

Οι δικηγόροι της 50χρονης χαρακτηρίζουν την περίπτωσή της «ιατρικά πρωτοφανή», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για τη μοναδική γνωστή περίπτωση στις ΗΠΑ κατά την οποία κρατούμενη επέζησε μετά τη χορήγηση θανατηφόρων δόσεων στο πλαίσιο εκτέλεσης.

Σύμφωνα με τη νομική της ομάδα, η Πάικ έχει πλέον ανακτήσει τις αισθήσεις της, επικοινωνεί με το περιβάλλον και μπορεί να μιλήσει. Ωστόσο, παραμένει υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, ενώ η μακροπρόθεσμη κατάσταση της υγείας της δεν μπορεί ακόμη να εκτιμηθεί.

Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου. Όπως αναφέρουν οι δικηγόροι της σε δικαστικά έγγραφα, στην Πάικ χορηγήθηκαν δύο δόσεις θανατηφόρων φαρμάκων, όμως η ίδια εξακολούθησε να αναπνέει για σχεδόν μία ώρα.

Μάρτυρες της διαδικασίας φέρεται να δήλωσαν ότι μετά τη χορήγηση των ουσιών η 50χρονη εξακολουθούσε να αναπνέει, να μιλά και να ροχαλίζει. Τελικά, η διαδικασία διακόπηκε και ξεκίνησε προσπάθεια παροχής επείγουσας ιατρικής βοήθειας.

Ο δικηγόρος της υποστήριξε ότι τα μέλη της ομάδας εκτέλεσης χρειάστηκαν περίπου μία ώρα για να εντοπίσουν φλέβα, χρησιμοποιώντας τουλάχιστον επτά βελόνες μόνο στο αριστερό της χέρι. Μετά τη δεύτερη χορήγηση φαρμάκου, σύμφωνα με τον ίδιο, το χέρι της άρχισε να αποκτά μωβ απόχρωση.

Οι παριστάμενοι αποχώρησαν στη συνέχεια από τον χώρο, χωρίς να είναι σαφές αν η Πάικ είχε επιβιώσει.

Δύο ημέρες αργότερα, οι συνήγοροί της ενημέρωσαν το δικαστήριο ότι η 50χρονη νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο της περιοχής του Νάσβιλ. Οι γιατροί προσπαθούσαν, σύμφωνα με την κατάθεση, να απομακρύνουν την πεντοβαρβιτάλη από τον οργανισμό της.

Οι δικηγόροι ανέφεραν ακόμα ότι κατά την άφιξή της στο νοσοκομείο και τα δύο χέρια της ήταν «πρησμένα, με εγκαύματα και γεμάτα φουσκάλες».

Γιατί είχε καταδικαστεί σε θάνατο

Η Πάικ είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία της Κολίν Σλέμερ το 1995, όταν ήταν μόλις 18 ετών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η Πάικ, ο τότε σύντροφός της Τάνταριλ Σιπ και η Σαντόλα Πίτερσον οδήγησαν τη Σλέμερ σε δασική περιοχή κοντά στο Νόξβιλ, όπου τη βασάνισαν και τη σκότωσαν.

Η Πάικ ήταν η μόνη από τους τρεις που αντιμετώπισε κατηγορία που μπορούσε να επισύρει τη θανατική ποινή. Ο Σιπ ήταν 17 ετών την εποχή του εγκλήματος και καταδικάστηκε σε ισόβια, ενώ η Πίτερσον συνεργάστηκε με τις Αρχές και κατέθεσε εναντίον των άλλων δύο, λαμβάνοντας ποινή με αναστολή.

Το 2001, ενώ βρισκόταν ήδη στη φυλακή, η Πάικ καταδικάστηκε επιπλέον για απόπειρα ανθρωποκτονίας πρώτου βαθμού, μετά την επίθεση σε συγκρατούμενή της.

Η υπόθεσή της είχε προσελκύσει διεθνή προσοχή, καθώς επρόκειτο να γίνει η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στο Τενεσί έπειτα από περισσότερα από δύο αιώνες.

Οργανώσεις κατά της θανατικής ποινής και υποστηρικτές της είχαν ζητήσει τη μετατροπή της ποινής, επικαλούμενοι μεταξύ άλλων την ηλικία της όταν διέπραξε το έγκλημα, αλλά και αναφορές σε κακοποίηση που φέρεται να είχε υποστεί κατά την παιδική της ηλικία.

Στο επίκεντρο η πεντοβαρβιτάλη

Η διαδικασία εκτέλεσης στο Τενεσί προβλέπει τη χρήση πεντοβαρβιτάλης, ενός βαρβιτουρικού που δρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Η ουσία έχει ιατρικές χρήσεις στις ΗΠΑ, μεταξύ άλλων ως προαναισθητικό και για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων παθήσεων. Ωστόσο, ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) δεν ρυθμίζει τη χρήση φαρμάκων όταν αυτά χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο εκτελέσεων.

Πριν από την εκτέλεση, οι δικηγόροι της Πάικ είχαν αμφισβητήσει την καταλληλότητα του συγκεκριμένου πρωτοκόλλου για την περίπτωσή της. Υποστήριζαν ότι αιματολογική διαταραχή και μικρές φλέβες αύξαναν τον κίνδυνο επιπλοκών, πόνου και αιμορραγίας, ενώ είχαν ζητήσει να εξεταστούν εναλλακτικές μέθοδοι εκτέλεσης.

Από την πλευρά του, το σωφρονιστικό σύστημα του Τενεσί είχε υποστηρίξει ότι το προβλεπόμενο πρωτόκολλο τηρήθηκε και ότι η συγκεκριμένη μέθοδος είχε χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά στο παρελθόν.

Οι καταγγελίες των δικηγόρων και το επόμενο βήμα

Η νομική ομάδα της Πάικ υποστηρίζει πλέον ότι κατά τη διαδικασία δεν εφαρμόστηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες και ότι υπήρξαν σοβαρές αστοχίες σε βασικές ιατρικές πρακτικές.

Στα δικαστικά έγγραφα αναφέρεται ότι η ομάδα εκτέλεσης ενδέχεται να μην αντιλήφθηκε εγκαίρως πως οι βελόνες δεν είχαν τοποθετηθεί σωστά στις φλέβες. Οι συνήγοροι εκτιμούν ότι μέρος ή ακόμα και το σύνολο της πεντοβαρβιτάλης μπορεί να διοχετεύθηκε στους ιστούς αντί να περάσει απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος.

Την ίδια ώρα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της ποινής της. Οι δικηγόροι της 50χρονης έχουν ανακοινώσει ότι θα συνεχίσουν να ζητούν από τον κυβερνήτη του Τενεσί, Μπιλ Λι, τη μετατροπή της θανατικής ποινής σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης.

Ο Λι έχει ήδη αναστείλει τις εκτελέσεις που είχαν προγραμματιστεί έως το τέλος του 2026 και έχει διατάξει έρευνα για τις συνθήκες υπό τις οποίες απέτυχε η εκτέλεση της Πάικ.

Η υπόθεση ήρθε λίγους μήνες μετά μια ακόμη αποτυχημένη εκτέλεση στο Τενεσί, εκείνη του Τόνι Καράθερς τον Μάιο, η οποία διακόπηκε όταν οι αρμόδιοι δεν κατάφεραν να τοποθετήσουν δεύτερη ενδοφλέβια γραμμή. Ο Καράθερς έλαβε στη συνέχεια αναστολή ενός έτους.

Οργανώσεις που αντιτίθενται στη θανατική ποινή ζητούν τώρα να δοθούν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα της έρευνας για όσα συνέβησαν κατά τη διαδικασία εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ, ενώ η ίδια παραμένει στο νοσοκομείο και μπροστά σε μια μακρά περίοδο αποκατάστασης.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ