Η Μεσοποταμία βρίσκεται μεταξύ των δύο μεγάλων ποταμών της Μέσης Ανατολής (Ευφράτης και Τίγρης) και βρίσκεται στα πρόθυρα ενός νέου, μεγάλου αραβικού πολέμου με θρησκευτικές προεκτάσεις.

Για άλλη μια φορά, η σύγκρουση ξεσπά ανάμεσα σε Χριστιανούς (ΗΠΑ), Εβραίους (Ισραήλ), Πέρσες (Ιράν) και Άραβες (Σουνίτες και Σιίτες, Σύρους), καθώς και Κούρδους (Ερμπίλ) και Τούρκους, με διακύβευμα τη γη, τους φυσικούς πόρους και τον στρατηγικό έλεγχο.

Το ίδιο το Ιράκ έχει μια περίεργη σύνθεση πληθυσμού στο οποίο κυριαρχούν με ποσοστό 65% οι σιίτες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η κυριαρχία αυτή είναι απόλυτη.

Το 35% μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο πρόβλημα. Άλλωστε στα χρόνια της εξουσίας του κόμματος Μπάαθ, οι σουνίτες κυβερνούσαν το Ιράκ και ας ήταν λιγότεροι.

Πέραν αυτού υπάρχει και ο αστάθμητος κουρδικός παράγοντας.

Μοιάζει σαν μια μυστηριώδης, μαγική δύναμη να έχει σταματήσει τον χρόνο και να έχει μεταφέρει όλους τους εμπλεκόμενους αιώνες και χιλιετίες πίσω στο παρελθόν, όταν η μία αυτοκρατορία διαδέχονταν την άλλη.

Το σίγουρο είναι ότι όταν οι Αμερικανοί φεύγουν από μία χώρα, έχουν τους λόγους τους που συνήθως δεν είναι καθόλου ευχάριστοι για την ίδια.

Οι Αμερικανοί ιστορικά έχουν αποδείξει πως καταφέρνουν να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους μέσω «αντιπροσώπων».

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ