Αλλοπρόσαλλη και δίχως στόχευση φαίνεται πως είναι η μεταναστευτική πολιτική της Γερμανίας, όπου η καγκελάριος Μέρκελ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα φοβικά αισθήματα μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης από τη μια, και την ανάγκη ορθολογικής πολιτικής από την άλλη. Συνολικά η Ευρώπη φαίνεται να μην θέλει να «σπάσει αυγά» στο μεταναστευτικό, με ισχυρότερη απόδειξη την κατάσταση που μήνες τώρα βιώνει η χώρα μας, την οποία κάποιοι στην ΕΕ ευχαρίστως θα προόριζαν για «αποθήκη ψυχών».

Θα ήταν υπερβολή να χαρακτήριζε κάποιος επικίνδυνη την γερμανική πολιτική στο προσφυγικό; Δεν είναι όμως στην Αθήνα που την κρίνουν έτσι, αλλά μέσα στο ίδιο το Βερολίνο: «Η πολιτική που ασκεί η Γερμανία στο ζήτημα της προσφυγικής κρίσης ήταν στην αρχή προσφιλής, αργότερα αφελής, ενώ τώρα έχει καταστεί επικίνδυνη», υποστηρίζει ο εκδότης της έγκυρης «Handelsblatt Global Edition» Γκάμπορ Στάινγκαρτ.  

Ο Γερμανός εκδότης και δημοσιογράφος  εκτιμά πως πλέον η Μέρκελ βρίσκεται αντιμέτωπη με το ζήτημα της μετανάστευσης. Μάλιστα επικαλείται τον αρθρογράφο των «New York Times» Ρος Ντιούατ, ο οποίος καλεί ουσιαστικά την Μέρκελ σε παραίτηση, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Η Άνγκελα Μέρκελ πρέπει να φύγει, έτσι ώστε η χώρα της αλλά και η Ευρώπη, να αποφύγει να πληρώσει το υψηλό κόστος της τρέλας της».

Σκληροί χαρακτηρισμοί, αλλά αφού ήδη κάποιοι  μιλούν για «τρέλα», τι να πει κανείς για δηλώσεις και θέσεις όπως την «μνημειώδη»  φράση της επικεφαλής του ακροδεξιού  κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), Φράουκε Πέτρι; Η  συγκεκριμένη πολιτικός  σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Μanheimer Morgen», είχε δηλώσει ανοιχτά  πως «…θα πρέπει να αποτρέπουμε την παράνομη είσοδο στη Γερμανία, εν ανάγκη ακόμη και αν πρέπει να κάνουμε χρήση όπλων. Αυτό προβλέπει ο νόμος. Κανένας αστυνομικός δεν θέλει να πυροβολήσει έναν πρόσφυγα, αλλά η χρήση όπλου αποτελεί την έσχατη λύση».

Ο Στάινγκαρτ, καταλήγει στην ανάλυσή του σε αυτό που όλο και περισσότεροι στο Βερολίνο συνομολογούν: «Οι αδυναμίες της προσφυγικής πολιτικής που ασκεί το Βερολίνο γίνονται ολοένα και πιο εμφανείς», σημειώνει, και προσθέτει ειρωνικά πως η Μέρκελ έχει δημιουργήσει στη χώρα ατμόσφαιρα «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων», με τις δηλώσεις και τις πράξεις στις οποίες προβαίνει τους τελευταίους μήνες.

Όπως και να έχει, η Γερμανία, ο πλέον ελκυστικός προορισμός για Σύρους πρόσφυγες αλλά και λαθρομετανάστες, προσπαθεί απλώς να κερδίσει χρόνο, σε βάρος μιας ορθολογικής διαχείρισης του μεταναστευτικού, το οποίο ευχαρίστως θα φόρτωνε στην πλάτη της μνημονιοκρατούμενης Ελλάδας.

Η αμερικανική «αφομοιωτική λογική» φαίνεται πως δεν έχει πέραση  στη Γερμανία. Αρκεί να θυμηθούμε πως ο αριθμός  εμπρησμών σε κέντρα φιλοξενίας προσφύγων στη Γερμανία αυξήθηκε κατακόρυφα από τις αρχές του 2016: Το 2015 στη Γερμανία σημειώθηκαν 92 εμπρησμοί σε εστίες προσφύγων, το πρώτο τρίμηνο του 2016 ήδη 45. Φανταστείτε το τι θα επακολουθούσε, αν είχαμε ανάλογους εμπρησμούς και διωγμούς προσφύγων στην Ελλάδα. Άλλα τρία μνημόνια θα μας είχαν φορτώσει οι προτεσταντικοί τιμωροί του Βερολίνου και ο κάθε Σόρος, περιλούζοντάς μας ως «ρατσιστές» και όλα τα συναφή.

Κι όμως: Αντί η Μέρκελ να υποβιβάζει το μεταναστευτικό σε «business bazaar» με τον Ερντογάν, σε βάρος της ευρωπαικής ασφάλειας, θα μπορούσε να διδαχθεί κάπως από την τακτική των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί, πιο ευέλικτοι στο μεταναστευτικό, χορηγούν καθεστώς μόνιμου κατοίκου (πράσινη κάρτα) σε περίπου ένα εκατομμύριο μετανάστες κάθε χρόνο. Οι οποίοι μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για χορήγηση full citizenship καθεστώτος μόλις στα πέντε χρόνια αφού πάρουν την πράσινη κάρτα. Θα μπορούσε η Ευρώπη να κάνει το ίδιο; Iδίως η γηράσκουσα Γερμανία;  Ή θα επικρατήσει το δόγμα «όλοι οι πρόσφυγες στην Ελλάδα», με την ευρωπαική «καθαρότητα» να αρχίζει κάπου προς Ουγγαρία και Αυστρία;         

Ο Juncker ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η ΕΕ θα αποδεχθεί άλλους 120.000 μετανάστες πέραν των 40.000 που υποσχέθηκε προηγουμένως η Κομισιόν να μετεγκαταστήσει. Ακόμη κι έτσι όμως, το συνολικό άθροισμα είναι και πάλι σημαντικά χαμηλότερο από τους αριθμούς πράσινων καρτών στις ΗΠΑ. Αυτή η σύγκριση υποδηλώνει ότι εάν η ΕΕ θα ήθελε να είναι το ίδιο φιλόξενη όσο οι ΗΠΑ, υπάρχει ακόμη πολύς χώρος σε κράτη της ΕΕ για να απορροφήσουν περισσότερους μετανάστες, όχι μόνο βραχυπρόθεσμα αλλά και ως μόνιμους κατοίκους.

Η ίδια η Γερμανία, θα μπορούσε να «σηκώσει» από την καθημαγμένη οικονομικά Ελλάδα των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων, τους 55.000 πρόσφυγες που φιλοξενούνται εδώ, δίχως στον ήλιο μοίρα. Για τη γερμανική οικονομία, ο αριθμός είναι διαχειρίσιμος.

Τα ακριβώς παραπάνω θα πρέπει να είχε κατά νου ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, στην πολύ πρόσφατη συνέντευξή του στη σλοβακική εφημερίδα «Πράβδα», τονίζοντας με νόημα ότι η Ελλάδα δεν ευθύνεται για την προσφυγική κρίση, όπως επίσης δεν ευθύνεται και για τους πολέμους στη γειτονιά μας. Όπως είπε, η προσφυγική κρίση δεν είναι πρόβλημα της Ελλάδας, είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα που δεν το δημιούργησε η Αθήνα, και είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν στην πράξη όλες οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί.

Πρέπει να πάψει λοιπόν οριστικά η πολιτική «Ελλάδας ίσον αποθήκη ψυχών» που τόσο επίμονα κάποιοι προωθούσαν και προωθούν. Δεν βομβάρδιζε η Ελλάδα με αεροσκάφη της την Μέση Ανατολή, ούτε στήριζε τους εγκληματίες του ισλαμικού κράτους.

Αυτοί στη Δύση που έφεραν με τις πολιτικές τους εκατομμύρια εξαθλιωμένους από τη Συρία μέχρι το Αφγανιστάν να θέλουν να περάσουν στην Ευρώπη, ας τα βρούν μεταξύ τους. Και ας αναλάβουν τις ευθύνες τους. Πάνω σ’ αυτό, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε θα μπορούσαν να διδαχθούν από το αμερικανικό μοντέλο αφομοίωσης, αν και τα δεδομένα όντως διαφέρουν σε σημαντικό βαθμό.

Το σίγουρο είναι πως στη Γερμανία -ακόμα- δύσκολα θα μπορούσε έστω και ένας πολίτης της να φανταστεί έναν μελλοντικό καγκελάριο να κατάγεται από οικογένεια μουσουλμάνων, ή/και να φέρει αφρικανική καταγωγή, όπως συμβαίνει με τον Μπαράκ Ομπάμα…

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ