Σε νέα φάση εισέρχεται η ασύμμετρη απειλή στο Αιγαίο και τον Έβρο, καθώς η τουρκική αμυντική βιομηχανία επιταχύνει την ανάπτυξη τακτικών Αιωρούμενων Πυρομαχικών (kamikaze drones) τύπου «Sivrisinek» (Mosquito), σχεδιασμένων αποκλειστικά για επιθέσεις κορεσμού σε μορφή σμήνους (swarm attack).

Η Άγκυρα, έχοντας κεφαλαιοποιήσει την εμπειρία των TB2 Bayraktar και Anka, μετατοπίζει το επίκεντρο σε μικρότερα, αναλώσιμα και χαμηλού κόστους συστήματα, τα οποία λειτουργούν μαζικά για να εξαντλούν τις παραδοσιακές αεράμυνες.

Τι είναι το σύστημα «Mosquito» (Sivrisinek)

Μικρό ίχνος, μαζική εξαπόλυση: Πρόκειται για ελαφρά Αιωρούμενα Πυρομαχικά με χαμηλό θερμικό και ραντάρ ίχνος (RCS), τα οποία μπορούν να εκτοξευθούν κατά δεκάδες από πολλαπλούς εκτοξευτές σε οχήματα, ταχέα περιπολικά σκάφη ή ακόμα και μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV).

Δικτυοκεντρική συνεργασία σμήνους: Τα drones δεν πετούν μεμονωμένα, αλλά επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω αλγορίθμων αυτόνομης καθοδήγησης. Εάν ένα καταρριφθεί, τα υπόλοιπα ανακατανέμουν τους στόχους σε πραγματικό χρόνο.

Χαμηλό κόστος – Υψηλή φθορά: Το οικονομικό κόστος κατασκευής τους είναι ελάχιστο συγκριτικά με τα αντιαεροπορικά βλήματα που απαιτούνται για την κατάρριψή τους.

Η άμεση απειλή για τις ελληνικές θέσεις

Για την ελληνική αμυντική διάταξη, η εξέλιξη αυτή δημιουργεί συγκεκριμένα επιχειρησιακά διλήμματα:

Κορεσμός νησιωτικών μονάδων: Σε ένα σενάριο κρίσης, ένα συντονισμένο σμήνος μπορεί να επιτεθεί ταυτόχρονα εναντίον σταθερών ραντάρ, θέσεων πυροβολικού και επάκτιων συστοιχιών στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, προκαλώντας αδυναμία έγκαιρης αντίδρασης.

Το παράδοξο του κόστους αναχαίτισης: Η κατάρριψη ενός drone κόστους λίγων χιλιάδων ευρώ με εξελιγμένους πυραύλους εκατοντάδων χιλιάδων εξαντλεί γρήγορα τα αποθέματα των συμβατικών αντιαεροπορικών συστημάτων.

Ναυτικές μονάδες επιφανείας: Τα σμήνη αποτελούν σοβαρό πονοκέφαλο για μονάδες επιφανείας χωρίς συστήματα εγγύς προστασίας (CIWS) νέας γενιάς ή ολοκληρωμένα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου.

Το αντίδοτο: Ηλεκτρονικός πόλεμος και anti-drone θόλος

Η αντιμετώπιση τέτοιων επιθέσεων απαιτεί άμεση ενίσχυση του εθνικού «anti-drone θόλου», με έμφαση σε:

Συστήματα παρεμβολών υψηλής ισχύος (soft-kill jammers) για διακοπή των διαύλων επικοινωνίας του σμήνους.

Πυροβόλα κατευθυνόμενων πυρομαχικών (airburst) που εξουδετερώνουν πολλαπλούς στόχους στον αέρα ταυτόχρονα.

Μικρού κόστους αναχαιτιστικά drones (drone vs drone).

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ