Την πραγματική επιχειρησιακή δυνατότητα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων θέτει υπό αμφισβήτηση ο πρώην αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας και αναλυτής για θέματα Μέσης Ανατολής, Μάικλ Ρούμπιν, σε νέα ανάλυσή του με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από τη Σαουδική Αραβία και το νέο αμυντικό σύμφωνο με την Τουρκία και το Πακιστάν.

Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι, παρά την εικόνα ισχύος που παρουσιάζει η Τουρκία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποφεύγει να δοκιμάσει στην πράξη τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας. Όπως αναφέρει, «η αβεβαιότητα γύρω από τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας έγκειται στην αντιληπτή ισχύ της χώρας».

Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται το Σύμφωνο της Μέκκας, το οποίο υπεγράφη στις 7 Αυγούστου από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν και προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.

Ο M.Ρούμπιν διερωτάται γιατί η Άγκυρα δεν έχει προχωρήσει σε ουσιαστικότερη στρατιωτική συνδρομή προς το Ριάντ, ιδιαίτερα μετά τις επιθέσεις των Χούθι.

«Γιατί λοιπόν ο Ερντογάν δεν σπεύδει να υπερασπιστεί τον Μπιν Σαλμάν αναπτύσσοντας το ναυτικό, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τις ειδικές δυνάμεις της Τουρκίας για να διατηρήσουν ανοιχτή την Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ;», γράφει χαρακτηριστικά.

Η τοποθέτηση αυτή έρχεται ενώ η Τουρκία έχει δηλώσει ότι είναι έτοιμη να καλύψει πιθανές στρατιωτικές ανάγκες της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο της συμφωνίας. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε πρόσφατα ότι το Ριάντ μπορεί να χρειάζεται βοήθεια, ιδιαίτερα σε τεχνικά ζητήματα, και πως η Άγκυρα είναι διαθέσιμη να την παράσχει.

Ο Αμερικανός αναλυτής αναγνωρίζει ότι η Τουρκία διαθέτει σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες στα χαρτιά. Αναφέρεται στις χερσαίες δυνάμεις, στο ναυτικό, στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και στη διευρυμένη παρουσία της χώρας στο εξωτερικό.

Όπως σημειώνει, η Τουρκία έχει στρατιωτικές εγκαταστάσεις και δυνάμεις σε περιοχές όπως η Συρία, το Κατάρ και η Σομαλία, ενώ ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην τουρκική παρουσία στη Σομαλία, όπου η Άγκυρα έχει αναπτύξει σημαντική στρατιωτική και εκπαιδευτική δραστηριότητα.

Παράλληλα, ο Ρούμπιν συνδέει την τουρκική στρατηγική με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα έχει επιδιώξει τα τελευταία χρόνια να ενισχύσει την παρουσία του ναυτικού της σε Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Οι αιχμές για τον τουρκικό Στρατό

Στο πιο αιχμηρό σημείο της ανάλυσής του, ο Ρούμπιν αμφισβητεί την επιχειρησιακή ετοιμότητα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

«Ναι, η Τουρκία μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι υπερδύναμη ενώ βομβαρδίζει άοπλους Κούρδους αγρότες. Αλλά αν ο τουρκικός στρατός ήταν πραγματικά ισχυρός, θα είχε πετύχει κάτι άλλο εκτός από ένα αδιέξοδο στην 40ετή και πλέον εξέγερση εναντίον των Κούρδων», αναφέρει.

Στη συνέχεια επικαλείται τις εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 και υποστηρίζει ότι αυτές επηρέασαν τη στελέχωση και την επιχειρησιακή ικανότητα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

«Οι πολιτικές εκκαθαρίσεις (…) σημαίνουν ότι ο τουρκικός στρατός είναι ένα άδειο κέλυφος», γράφει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «οι στρατηγοί του Ερντογάν μπορεί να φουσκώνουν σαν παγώνια, αλλά δεν υπάρχει κανένα σημάδι ότι διατηρούν την μαχητική τους ικανότητα».

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται και απέναντι στο τουρκικό Ναυτικό. «Μπορεί να παρενοχλεί άοπλα σκάφη εξερεύνησης πετρελαίου, αλλά δεν μπορεί να πολεμήσει», υποστηρίζει.

Καταλήγοντας, ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι η τουρκική στρατιωτική ισχύς δεν έχει δοκιμαστεί σε μια σύγκρουση που θα μπορούσε να αποκαλύψει τις πραγματικές της δυνατότητες. «Η δύναμη της Τουρκίας πηγάζει από την ικανότητά της να αποφεύγει να αποκαλύπτει την κενότητα του στρατού της», καταλήγει.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ