Η ουκρανική αντεπίθεση του 2023, που προπαγανδιζόταν από τα δυτικά ΜΜΕ ως η «μεγάλη εαρινή επίθεση» (και τελικά έγινε θερινή/φθινοπωρινή), αποτυπώνεται ωμά στο ντοκιμαντέρ «2000 μέτρα μέχρι την Αντρίιβκα» (2000 Meters to Andriivka, 2025) του βραβευμένου σκηνοθέτη Mstyslav Chernov (δημιουργού και του «20 Days in Mariupol»).

Το ντοκιμαντέρ εστιάζει στη μάχη της 3ης Ταξιαρχίας Επίθεσης σε ένα στενό, καμένο δάσος μήκους περίπου 2.000 μέτρων κοντά στην Αντρίιβκα, νότια του Μπαχμούτ στην περιφέρεια του Ντόνετσκ.

Δείχνει Ουκρανούς στρατιώτες σε τεθωρακισμένα οχήματα (BMP κ.λπ.) να πλησιάζουν υπό πυρά, με χαρακτηριστική φράση «Περιμένετε, περιμένετε, περιμένετε!» σε στιγμές χάους.

Η Αντρίιβκα καταλήφθηκε επίσημα από τις ουκρανικές δυνάμεις στις 6 Σεπτεμβρίου 2023 μετά από σκληρές μάχες (Αύγουστος–Σεπτέμβριος), αλλά οι Ρώσοι την ξανακατέλαβαν αργότερα, το 2024, στο πλαίσιο ευρύτερων ρωσικών προελάσεων στην περιοχή.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση στην Αντρίιβκα ήταν τοπική και δεν σχετιζόταν με την κύρια αντεπίθεση. Αυτή εξελίχθηκε στο νότιο μέτωπο της Ζαπορίζια , προς Tokmak και τη θάλασσα του Αζόφ, με στόχο να αποκοπεί η ρωσική χερσαία σύνδεση με την Κριμαία.

Η μέγιστη πρόοδος εκεί ήταν μόλις 8–10 χλμ. σε ορισμένα σημεία (γύρω από Robotyne / Orikhiv), ενώ το Tokmak παρέμεινε 15–20 χλμ. μακριά από τις ουκρανικές γραμμές.

Η Ουκρανία διέθετε 9 έως 12 ενισχυμένες ταξιαρχίες (περίπου 40–60.000 στρατιώτες σε πρώτη γραμμή), με μεγάλες απώλειες σε εξοπλισμό λόγω ρωσικών οχυρώσεων, ναρκοπεδίων και πυρών.

Το ντοκιμαντέρ δείχνει το πραγματικό χάος και τις θυσίες, χωρίς να είναι η «μεγάλη αποτυχία» της αντεπίθεσης – είναι ξεχωριστό κομμάτι του ανατολικού μετώπου.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ