Κινεζικό EV θαμμένο στην Νορβηγία συνεχίζει να «υπακούει» στο Πεκίνο: Ότι θα γίνει με F-35 & «Ασπίδα του Αχιλλέα»

Στη Νορβηγία έβαλαν κινεζικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο (EV) μέσα σε ορυχείο για να το αποκόψουν από διαδίκτυο και δορυφόρους και το όχημα συνέχισε να «καλεί σπίτι», δηλαδή στην Κίνα!

Η ανεξάρτητη ομάδα Project Lion Cage παρακολούθησε επί περίπου δυόμισι χρόνια ένα Nio ES8.

Διαπίστωσε ότι στέλνει δεδομένα ακόμη και όταν φαίνεται σβηστό.

Περίπου το 90% της εξερχόμενης κίνησης κατευθυνόταν σε διακομιστές στην Κίνα.

Μέσα στο ορυχείο το αυτοκίνητο προσπάθησε να συνδεθεί και με το κινεζικό δορυφορικό σύστημα BeiDou, που ελέγχεται από τις ένοπλες δυνάμεις του Πεκίνου.

Οι ερευνητές δεν είδαν το περιεχόμενο, ενώ μεγάλο μέρος της κίνησης ήταν κρυπτογραφημένο. Είδαν όμως τον προορισμό.

Σε ξεχωριστό έλεγχο της εταιρείας συγκοινωνιών Ruter, στα ηλεκτρικά λεωφορεία Yutong εντοπίστηκαν κρυφές κάρτες SIM ρουμανικής προέλευσης.

Ο κατασκευαστής είχε απομακρυσμένη πρόσβαση σε συστήματα ενημέρωσης λογισμικού και διαχείρισης μπαταρίας.

Θεωρητικά μπορούσε αν το επιθυμούσε να ακινητοποιήσει το όχημα και όχι με χακάρισμα από έξω, αλλά από την «θύρα» που ο ίδιος διατηρούσε για «διαγνωστικά» και ενημερώσεις.

Η Ruter αφαίρεσε τις κάρτες. Δεν βρήκε απόδειξη κακόβουλης χρήσης. Βρήκε όμως κάτι χειρότερο για έναν σχεδιαστή ασφάλειας: Ότι η δυνατότητα υπήρχε ήδη, ενσωματωμένη, χωρίς να το γνωρίζει ο αγοραστής.

Η Δανία άνοιξε δική της έρευνα. Στον στόλο της Movia κυκλοφορούν εκατοντάδες κινεζικά ηλεκτρικά λεωφορεία.

Φυσικά κανείς δεν εννοεί να μην αγοράζονται κινεζικά λεωφορεία.

Το ζήτημα είναι ότι ένα σύγχρονο όχημα στην πραγματικότητα είναι ένα λογισμικό σε ρόδες. Όποιος κρατά τον διακομιστή, την ενημέρωση και την πιστοποίηση κρατά και τον «διακόπτη» του.

Η κινεζική νομοθεσία περί εθνικής ευφυΐας υποχρεώνει τις εταιρείες να συνεργάζονται με το κράτος.

Οι διαβεβαιώσεις του κατασκευαστή δεν ακυρώνουν τον νόμο της χώρας του.Το ίδιο ερώτημα, σε άλλο ύψος, τίθεται όμως και για εξελιγμένα οπλικά συστήματα.

Τα F-35 δεν παραδίδονται με τον πηγαίο κώδικα στους εταίρους. Η αποστολή, η συντήρηση κρίσιμων υποσυστημάτων και οι βαθιές αναβαθμίσεις περνούν από αλυσίδα που ελέγχει η κατασκευάστρια χώρα.

Το αεροσκάφος πετά μεν αλλά ο πλήρης έλεγχος του τι μπορεί να αλλάξει δεν ανήκει στον χειριστή.

Στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» επαναλήφθηκε το ίδιο ακριβώς.

Ο επικεφαλής του Ισραηλινού Οργανισμού Αντιπυραυλικής Άμυνας, Μοσέ Πατέλ, είπε ευθέως ότι ο πηγαίος κώδικας των ισραηλινών επιχειρησιακών συστημάτων δεν περιλαμβάνεται στην άδεια χρήσης.

Το Τελ Αβίβ διευκρίνισε κατόπιν του «θορύβου» που έγινε, ότι θα αναπτυχθεί «ελληνικός» κώδικας για το κεντρικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, με τεχνογνωσία προς ελληνικές εταιρείες, και ότι αυτός ο κώδικας θα μείνει υπό ελληνικό έλεγχο.

Ο εσωτερικός κώδικας των ίδιων των συστημάτων — David’s Sling, Spyder, Barak MX — όμως, παραμένει ισραηλινός.

Η Αθήνα θα συνδέει, θα επιχειρεί και θα συντηρεί μέχρι το επίπεδο που της επιτρέπεται.

Είναι πολύ σημαντικό, κάποιος να μην κατέχει τον κώδικα που αποφασίζει πότε ένα σύστημα «ακούει», σταματά ή αναβαθμίζεται, παρά το γεγονός ότι το έχει αγοράσει και υποτίθεται ότι του ανήκει.

Στο λεωφορείο της Οσλο η «νόμιμη» απομακρυσμένη διάγνωση ήταν αρκετή για ένα θεωρητικό kill switch.

Στα ελληνικά οπλικά συστήματα για τα οποία οι Έλληνες φορολογούμενοι έδωσαν πολλά δισεκατομμύρια ευρώ από το υστέρημά τους, θα μπορούσε να γίνει κάτι παρόμοιο με το ίδιο αποτέλεσμα.

Τι θα συμβεί αν σε μία μελλοντική σύγκρουση με την Τουρκία, οι ΗΠΑ έχουν «αντίρρηση» να χρησιμοποιηθούν τα F-35 εναντίον της;