Μετά την ανατροπή του προέδρου της Γκαμπόν Aλί Μπονγκό, ο οποίος ήταν καθαρά φιλογαλλικού προσανατολισμού, οι Γάλλοι ανησυχούν για τις επόμενες γαλλόφωνες αφρικανικές χώρες που κινδυνεύουν να χάσουν από την επιρροή τους δίνοντας τις περισσότερες πιθανότητες, να συμβεί αυτό στο Τόνγκο και στο Μπενίν.

Τόγκο και Μπενίν βρίσκονται νότια της Μπουρκίνα Φάσο και τοποθετούνται δυτικά της Νιγηρίας που σημαίνει ότι μία αλλαγή του status quo, στις χώρες αυτές θα δημιουργούσε ένα μεγάλο ενιαίο μέτωπο στα δυτικά το Νιγηριανών που θα τους έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση ειδικά εάν επέλεγαν να εισβάλλουν στο Νίγηρα.

Το Tόνγκο κυβερνάται από τον επίσης φιλογάλλο πρόεδρο Φορ Γκνασινγκμπέ, ο οποίος βρίσκεται αδιαλείπτως στην εξουσία από το 2005.

Μετά το Τόγκο οι ανησυχίες των Γάλλων επικεντρώνονται στο Μπενίν ενώ νιώθουν ιδιαίτερα ανασφαλής και για το Καμερούν, την Σενεγάλη και την Ακτή Ελεφαντοστού.

Στην τελευταία χώρα κυβερνάει ο πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά από το 2011 και μετά από μακροχρόνιους εμφύλιους πολέμους ενώ κέρδισε τις εκλογές του 2015 και του 2019 με ποσοστά που αγγίζουν ή ξεπερνούν το… 90%.

Οι Βρετανοί με τη σειρά τους ανησυχούν για την αγγλόφωνη Γκάνα η οποία βρίσκεται υπό την δική τους επιρροή ενώ οι Αμερικανοί ανησυχούν για την Ρουάντα η οποία κυβερνάται από τους φίλα προσκείμενους προς τις ΗΠΑ, Τούτσι, οι οποίοι όμως αποτελούν στη χώρα μειοψηφία καθώς η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Χούτου.

Oι πρόεδροι του Καμερούν και της Ρουάντα αντικαθιστούν τους στρατηγούς των ενόπλων δυνάμεών τους υπό τον φόβο ότι μπορεί να συμβεί και στις χώρες τους, ότι συνέβη στο Νίγηρα και στην Γκαμπόν: Ανατροπή τους από στρατιωτικά κινήματα.

Στην περίπτωση του αμερικανόφιλου προέδρου της Ρουάντα, Πολ Καγκάμε, αντικαταστάθηκαν 12 στρατηγοί!

Σε ότι αφορά τον γαλλόφιλο πρόεδρο του Καμερούν Πολ Μπιγιά βρίσκεται στην ηγεσία της χώρας εδώ και 40 χρόνια!

Μάλιστα ταξίδεψε στην Γαλλία για να γιορτάσει τα 40 χρόνια εξουσίας! Την θέση του στον προεδρικό θώκο αναμένεται να πάρει ο γιος του Φρανκ Μπιγιά.

Γάλλοι και Αμερικανοί φοβούνται πως θα χάσουν κι άλλες χώρες από την επιρροή τους και στο τέλος ολόκληρη την Αφρική στο σύνολό της.

Ακόμα και οι πλέον φιλικά προσκείμενες σ’ αυτούς χώρες όπως η Νιγηρία, αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τον πληθυσμό τους, που απεχθάνεται οτιδήποτε δυτικό και οποιονδήποτε λευκό άνθρωπο, που ανήκε στις παλιές αποικιοκρατίες.

Αντίθετα δεν έχουν κανένα πρόβλημα με Ρώσους και Κινέζους, οι οποίοι ουδέποτε τους κατέκτησαν, ουδέποτε τους σκότωσαν, ουδέποτε τους βασάνισαν.

Μάλιστα στην περίπτωση της Νιγηρίας σε αναβρασμό βρίσκεται η ανατολική της περιοχή, η λεγόμενη Μπιάφρα, η οποία υπήρξε μετά από απόσχισή της και ανεξάρτητο κράτος από το 1967 μέχρι το 1970 όπου ανακτήθηκε από τη Νιγηρία με έναν αιματηρό πόλεμο που εν συνεχεία ονομάστηκε εμφύλιος νιγηριανός πόλεμος.

Η συγκεκριμένη περιοχή κατοικείται κυρίως από χριστιανούς, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο τότε εμφύλιος πόλεμος είχε θεωρηθεί ως θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων.

Οι κάτοικοι της περιοχής θεωρούν ότι η μουσουλμανική πλειοψηφία έχει παραδώσει την χώρα στο σύνολο της στις ορέξεις των Δυτικών.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ