Ενώ τα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας παραμένουν «καρφωμένα» στις εκτοξεύσεις πυραύλων και τις εκρήξεις στο πολεμικό μέτωπο του Περσικού Κόλπου, μια νέα, τρομακτική και ύπουλη απειλή αναδύεται από τις στάχτες των βομβαρδισμών.

Οι New York Times, σε μια ανάλυσή τους, με δραματικούς τόνους προειδοποιούν ότι αν η κατάσταση στον Κόλπο πάρει διαστάσεις τότε υπάρχει κίνδυνος για παγκόσμια έλλειψη τροφίμων: Ο πόλεμος αυτός δεν θα κριθεί μόνο στα πεδία των μαχών ή στα πυρηνικά σιλό του Yazd, αλλά στα πιάτα δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Όπως αναφέρει το αμερικανικό δημοσίευμα η συστηματική καταστροφή των στρατηγικών υποδομών του Ιράν δεν παραλύει μόνο τη στρατιωτική μηχανή των «Φρουρών της Επανάστασης», αλλά επιφέρει την ολοκληρωτική κατάρρευση της παγκόσμιας αγοράς λιπασμάτων.

Όπως αποκαλύπτει η έγκυρη αμερικανική έκδοση, η Τεχεράνη αποτελεί έναν από τους πλέον κομβικούς παίκτες στην παγκόσμια παραγωγή ουρίας και αμμωνίας, ουσίες που αποτελούν την κυριολεκτική «τροφή» για το 1/3 της παγκόσμιας γεωργίας. Χωρίς αυτά τα κρίσιμα συστατικά, η παραγωγή τροφίμων παγκοσμίως εισέρχεται σε μια «σκοτεινή εποχή» αβεβαιότητας.

Με τις ενεργειακές υποδομές της χώρας να τυλίγονται στις φλόγες και τα γιγαντιαία βιομηχανικά συγκροτήματα χάλυβα και χημικών να βρίσκονται υπό διάλυση, η παραγωγή λιπασμάτων δέχεται το τελειωτικό πλήγμα. Η Τεχεράνη χάνει ακαριαία την ικανότητα να τροφοδοτεί τις διεθνείς αγορές, καθώς η «βαριά καρδιά» της βιομηχανίας της σταμάτησε να χτυπά κάτω από το βάρος των αλλεπάλληλων πληγμάτων.

Η διασύνδεση αυτής της καταστροφής είναι απόλυτη. Τόσο οι τεράστιες χαλυβουργίες όσο και οι μονάδες παραγωγής αμμωνίας και ουρίας είναι «ενεργειακά δίδυμα», καθώς καταναλώνουν μυθώδεις ποσότητες φυσικού αερίου από το ίδιο δίκτυο. Τη στιγμή που οι πύραυλοι Tomahawk ισοπεδώνουν τους ενεργειακούς κόμβους και τα δίκτυα διανομής για να «γονατίσουν» την παραγωγή χάλυβα, αυτόματα θέτουν εκτός λειτουργίας και τις γειτονικές μονάδες λιπασμάτων.

Στα δαιδαλώδη βιομηχανικά συμπλέγματα του Ιράν, η παραγωγή οπτάνθρακα για τις υψικαμίνους και οι περίπλοκες χημικές διεργασίες μοιράζονται κοινές υποδομές διαχείρισης αερίων και, κυρίως, θείου. Το θείο, παραπροϊόν της επεξεργασίας υδρογονανθράκων, είναι το θεμέλιο για τα φωσφορικά λιπάσματα. Με το δίκτυο σε κατάρρευση, η εφοδιαστική αλυσίδα σπάει. Το αποτέλεσμα; Μια «τέλεια καταιγίδα» που ξεκινά από τον Περσικό και καταλήγει στα σούπερ μάρκετ της Δύσης, απειλώντας να μετατρέψει την ενεργειακή κρίση σε έναν παγκόσμιο λιμό βιβλικών διαστάσεων.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ